We hebben de stekker eruit getrokken

We hebben de stekker eruit getrokken

Een paar maanden geleden heb ik mijn twijfels al uitgesproken over het kleedgeld van mijn zoon. Het is toch zover gekomen dat we ermee gestopt zijn. De reden hiervoor is dat het geld niet besteed werd aan kleding, maar wel aan drank en sigaretten. We bleven maar wachten op het moment dat hij last zou krijgen van een tekort. Helaas vindt hij kleding minder belangrijk en dat moment bleef dus uit. Wel waren wij door het storten van kleedgeld zijn slechte gewoontes aan het faciliteren.

Het stoppen zorgt op dit moment wel voor rust, maar het is geen blijvende oplossing. Mijn zoon zal toch met geld moeten leren omgaan. Hij leeft erg bij de dag en een beetje vooruitkijken is er niet bij. Zelf geeft hij ook aan dat het makkelijker is als er geen geld op zijn rekening staat, dan komt hij ook niet in de verleiding om het uit te geven. Zou het niet kunnen plannen nog te maken hebben met zijn puberbrein of hebben mijn partner er ik gewoon een levensgenieter op aarde gezet? We leven nu, wie dan leeft, wie dan zorgt.

Naast het feit dat hij geen kleedgeld ontvangt, krijgt hij ook geen salaris meer. Hij is met zijn bijbaantje gestopt, want dat kost doordeweeks teveel tijd. Liever heeft hij iets in het weekend en daar gaat hij nu naar op zoek. Dit zorgt ervoor dat hij aanzienlijk minder geld te besteden heeft. Ik denk dat dit geen kwaad kan. Hopelijk komt hij er nu achter dat zijn geld gewoon een keer op raakt en dat hij keuzes moet maken. Waarschijnlijk een nieuwe ervaring voor hem.

Het is allemaal wel leuk dat we door het dichtdraaien van de geldkraan er voor zorgen dat hij minder verkwist, maar dit is niet de oplossing. Hij zal toch, net als iedereen, met geld moeten leren omgaan. Een beetje plannen en sparen hoort gewoon bij het leven. Het zou fijn zijn als we dat voor zijn achttiende op orde hebben. Vanaf achttien jaar hebben we, zonder zijn toestemming, geen inzicht meer in zijn bankrekening en wordt het lastiger om te kunnen sturen.

Een optie is om het principe van kleedgeld te houden, maar het niet meer op zijn rekening te storten. We houden gewoon in een overzicht bij hoeveel geld hij heeft gespaard aan kleedgeld en hoeveel hij kan uitgeven. Op deze manier is het geen onbeperkte bron en zal hij moeten nadenken aan welke kleding of schoeisel hij op dat moment zijn geld wilt besteden. Een volgende stap is dan om het daarna weer rechtstreeks op zijn rekening te boeken.

Ik vind het erg jammer dat we deze beslissing moesten nemen. Hierdoor geven we aan geen vertrouwen te hebben in het pad dat hij zelf kiest. Hij heeft recht op zijn eigen fouten, maar hoever ga je daar in? Soms moet je misschien iemand tijdelijk tegen zichzelf beschermen. Dat hij zijn kleedgeld niet gebruikt voor kleding is zijn keuze. Het feit dat hij het geld besteedt aan het kopen van drank en sigaretten maakt het lastig. Dat sigaretten niet goed voor je zijn weten we allemaal. De gevolgen van drank op jonge leeftijd is onduidelijker. Word je meer verslavingsgevoelig en wat doet het met de ontwikkeling van je hersenen?

Vanaf zijn geboorte heb ik alles gedaan om hem zo goed mogelijk op te laten groeien. Gezond eten, weinig snoepen, geen frisdrank, veel fruit, weerstand opbouwen, buiten spelen en sporten. Naarmate hij ouder wordt krijg je als ouder minder invloed. Het wordt dan vertrouwen op de opvoeding, maar helaas gooit de puberteit soms roet in het eten. Zijn hormonen winnen het van zijn gezond verstand. Wachten tot het over gaat, hier en daar wat bijsturen en dan maar hopen dat er geen blijvende schade is, vind ik lastig. Het voelt alsof ik hem moet beschermen, maar dat gaat helaas niet meer. Het enige wat ik kan doen is het in ieder geval niet sponsoren. Ik denk dat hij snel weer een baantje heeft.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *