Berichten

Een NAS is super handig voor een digitale nomade

NAS

Een lokaal netwerk

Weer een stap dichter bij een goede administratie voor een digitale nomade. Op dit moment heb ik nog 15 ordners vol documenten en een desktop computer met harde schijf en heel veel informatie waar ik alleen maar bij kan als ik in de buurt van mijn desktop ben. Op dit moment staat deze nog in mijn slaapkamer en via mijn laptop kan ik bij alle informatie. Voor nu werkt het redelijk, maar als we naar de boot gaan kan het echt niet meer. Een desktop op een boot is geen goede combi. Op afstand bij mijn computer komen kan niet en al mijn data in de cloud voelt niet goed.

Een NAS is de oplossing

Van mijn broer had ik al eens begrepen dat hij een mooie oplossing voor zijn data had gerealiseerd. En ook Geldnerd heeft er een blog over geschreven. Een NAS, Network Attached Storage, is een goede oplossing voor het opslaan van mijn data en het op afstand hiervan kunnen benaderen. Geldnerd gebruikt het voornamelijk om een goede backup te hebben, zodat hij zijn data niet kwijtraakt. Hij gaat hier best ver in. Hij heeft zelfs nog een NAS op een andere plaats in Nederland staan. Wij gaan een NAS installeren om onze data op 1 plek veilig te stellen en te zorgen dat we er op locatie ook bij kunnen. Een extra NAS komt er misschien wel bij als we weer een vaste locatie hebben.

Goede backup

Net als Geldnerd hebben we onze NAS ook uitgevoerd met 2 harde schijven en de data wordt naar beiden schijven weggeschreven. Dus als er 1 kapot gaat staat al de data nog op de andere. Van onze huidige desktop computer maken we nu een backup op een externe harde schijf. Voorlopig kunnen we van de NAS een backup blijven maken op de externe harde schijf, mochten er problemen komen met de NAS dan hebben we onze data nog daarop beschikbaar. Het hebben van een backup was niet onze grootste zorg. Het overal kunnen benaderen van onze data was het probleem en de NAS lost dit voor ons op.

Opruimen overtollige data

Voordat we de data over gaan zetten zal ik hier ook eens kritisch doorheen gaan. Ik heb de afgelopen tijd al het nodige verwijderd, maar ik denk dat het met documenten net als met spullen is. Je kan iedere keer een laagje meer van de ui afpellen. Het zijn niet alleen documenten, maar ook alle foto’s staan erop. Af en toe maak ik een dump van mijn telefoon naar een directory op mijn desktop. Hier bevindt zich ongetwijfeld een hoop rotzooi tussen. Na het opruimen kunnen we ook beter bepalen welke data van de NAS gesynchroniseerd moet worden met onze laptops, zodat we ook kunnen werken als er even geen (goede) internet verbinding is.

Ordners digitaal opslaan

Het meeste werk zit hem nog in het digitaliseren van mijn ordners. Nu er een goede oplossing is en ik minder risico loop dat ik informatie kwijtraak, denk ik dat ik maar ga beginnen met het scannen van de betreffende documentatie. Het is niet alleen scannen, maar het is ook bepalen welke informatie relevant is en welke niet. In de verstand-op-nul werkzaamheden ben ik beter dan iedere keer moeten kiezen wat nu wel en niet relevant is. Het voordeel is wel dat het lekker opruimt. Als ik mij komende tijd even kwaad maak dan scheelt dat weer spullen verhuizen.

Steeds kleinere actielijst

Nooit gedacht dat ik nog eens blij zou zijn met een technische gadget als een NAS, maar het voelt echt weer als een stap verder. Een goede oplossing voor het opslaan en het overal bij de hand hebben van mijn gegevens. Zo heb ik mijn private cloud gemaakt en heb ik partijen als Google en Microsoft met hun cloud niet nodig. Steeds meer het idee dat ik mijn leven op orde krijg en weer een stukje minder ballast. Een tijd lang tegen aan zitten hikken, maar sommige oplossingen kosten nu eenmaal tijd. Nu het volgende punt nog, waar gaan we vanaf oktober wonen? We hebben gelukkig nog even.

Voor een nomade zijn spullen echt ballast

nomade

Het jaar van de verhuizingen

Vandaag de overeenkomsten getekend voor ons nieuwe huis. Het gaat nog wel even duren voordat dit opgeleverd wordt, namelijk het 4e kwartaal van 2022. In de tussentijd zullen we waarschijnlijk nog wel een aantal keren verhuizen, want binnen een paar maanden moeten we uit ons huidige onderkomen vertrekken. We zijn dan ook langzaam begonnen om onze spullen weer te verplaatsen. Alles wat we in het dagelijks leven gebruiken gaat naar de boot, onze eerste bestemming. Wat we met de rest gaan doen is nog onduidelijk. Opslag, garage of een tijdelijk woning, het staat nog open. Ik weet het nu zeker, als je denkt dat je al veel opgeruimd hebt, het kan altijd beter.

Helpen opruimen

Het huis waar ik nu in woon staat te koop en hopelijk gaat dit binnen een aantal maanden over naar nieuwe bewoners. Ik ben dus nu in de gelukkige omstandigheid dat ik weer een huis kan opruimen. En niet alleen spullen van mezelf. Ik kan er niets aan doen, maar vind het oprecht leuk om kasten leeg te eten en spullen te ordenen en te kijken wat er echt weg kan. Mijn nichtje gaat tijdelijk kleiner wonen en kan niet alles meenemen. Een verhuizing dus met een goede opruiming erbij, heerlijk.

De nomade op pad

De stap naar de boot is best een lastige. Ik heb nog te veel boeken en zelfs te veel kleding om aan boord kwijt te kunnen. Uit ervaring weet ik dat ik, zeker gedurende de zomer, niet al deze spullen nodig heb. Voordat het ingepakt wordt ga ik er nog eens kritisch doorheen. Ik kan je vertellen dat je echt een hekel aan bepaalde spullen ga krijgen, als je ze voor de 3e keer moet verhuizen en je er in de tussentijd niets meegedaan hebt. Het is zoals ik in een boek over het wandelen van de Compostella heb gelezen. Nadat je op dag 1 al 5 km met een te zware rugzak op je rug hebt gelopen, kan je ineens heel makkelijk afscheid nemen van spullen.

Geen kasten nodig

Het leven als nomade is echt begonnen. Zoals het er nu naar uit ziet, verhuis ik nog wel een paar keer, voordat ik mijn nieuwe huis betrek. Tegen die tijd denk ik dat ik alle overtollige ballast echt wel weggedaan heb. Ik heb dan waarschijnlijk nog spullen in de opslag, maar verder zal ik in mijn nieuwe huis niet veel kasten gaan vullen. Een walk-in-closet, wat voor velen het toppunt van ultiem geluk is, ik weet niet wat ik ermee moet doen. Op dit moment heb ik nog 14 ordners, maar hopelijk zijn die tegen die tijd wel in aantal gehalveerd.

Heb ik een rare tic?

Ik vraag mij wel eens af of er bij mij een steekje los zit. Ben ik de enige die blij wordt van minder of zijn er meer zoals ik? Pas geleden heb ik iemand helpen verhuizen die absoluut van niets afscheid kon nemen. Ik word heel onrustig van al de spullen en snap niet dat het je gelukkig maakt. Komt het door mijn manier van meer in vrijheid willen leven dat het bewaren van spullen onmogelijk maakt of ben ik geobsedeerd?

Volop vermogen, maar niet kredietwaardig

Kredietwaardig

Passend huis gevonden

In Numansdorp gaat er een nieuwe wijk gebouwd worden. We hebben ons ingeschreven voor een seniorenwoning en deze is aan ons toegewezen. Over een kleine 2 jaar hebben we weer een eigen dak boven ons hoofd. Een hoekwoning met een badkamer beneden, maar de slaapkamer boven. Voor ons is het belangrijk dat het klein is en weinig onderhoud vergt. De badkamer had voor ons ook boven gemogen, maar we denken dat het voor de toekomst toegevoegde waarde heeft dat de badkamer beneden is. Een plaats voor een bed beneden kan zo geregeld worden.

Duur huis

De prijzen van huizen deze tijd zijn hoog en dat geldt ook voor dit huis. Het voelt wel een beetje zuur, want voor een seniorenhuis betaal je nog meer per m2 dan voor de andere huizen in de wijk. We nemen het voor lief. Voor ons is het een passend huis en we zijn blij met het feit dat het nieuwbouw is en dat het voldoet aan de duurzame eisen van deze tijd. Gasloos en zonnepanelen op het dak. Nieuwbouw heeft ook het voordeel dat we geen 8% overdrachtsbelasting hoeven te betalen. Best een goede slok op een borrel.

Weer verhuizen

Onze huidige hospita heeft een huis gekocht in Amsterdam, dus voor komende winter zullen we op zoek moeten naar een nieuw onderkomen. Een nomade zijn met geen vaste woon- en verblijfplaats is best veel werk. Los van het fysiek verhuizen moet je ook administratief verhuizen en spullen opslaan. Een eigen huis maakt het leven makkelijker. De reden waarom we het huis in Numansdorp gekocht hebben. Een vast administratief woonadres en een plek voor mijn spullen. Naast minder werk zorgt het ook voor rust in mijn hoofd.

Kopen met hypotheek

Aangezien het een eigen huis voor ons gaat worden, dacht ik dat het slim zou zijn om ook gebruik te gaan maken van goedkoop geld. Ik wil graag een hypotheek op mijn huis. Voordeel van de renteaftrek hebben we niet, maar geld lenen tegen 1,5% voelt bijna als gratis. Het geld van ons verkochte huis staat nog op een spaarrekening, dus mocht het nodig zijn kunnen we contant afrekenen. In het kader van financiële planning en spreiding lijkt het mij dat het voor ons verstandig is om ook een schuld te hebben.

Waardevermindering geld

De overheid drukt maar geld bij en dit maakt de waarde van geld steeds minder. Investeren in huizen en bedrijven is hierdoor noodzakelijk en het hebben van een schuld is in dit geval dan ook een goed bezit. Doordat geld minder waard wordt, word je schuld ook minder waard. Dit is geen vrijbrief om nu bakken met geld te gaan lenen. Je moet de rente natuurlijk kunnen betalen en in ons geval staat er meer dan genoeg eigen vermogen tegenover.

Niet kredietwaardig

Een hypotheek krijgen is makkelijk met een loonstrookje, maar deze hebben wij niet meer. Mijn loonstrook van de bakkerij telt niet echt mee. Naïef als ik was, dacht ik wel dat het mogelijk moest zijn om met ons stabiele box 3 inkomen een hypotheek te krijgen. Helaas is dit niet het geval, ze vinden ons niet kredietwaardig. Huurinkomsten willen de geldschieters nog wel gedeeltelijk meenemen, maar dividendinkomsten zijn voor de meesten niet zeker genoeg. Over ons vermogen willen ze uitgaan van 3% rendement, maar dan moeten ze nog wel kijken of onze aandelenportefeuille niet te risicovol is.

Rare wereld

Over 10 jaar gaat mijn partner met pensioen. Voor de meeste hypotheekverstrekkers is het belangrijk om te weten dat je de hypotheek, als je met pensioen gaat, ook kan blijven betalen. Je pensioeninkomen doet er in dat geval wel toe. Helaas kijken ze in onze situatie niet naar het komende pensioen. Twee loonstroken van bijna dertigers is goed voor een miljoen. Ze leggen de rode loper voor je uit, terwijl ze morgen hun baan kwijt kunnen zijn. Over kredietwaardig op lange termijn gesproken! Ben je twee vijftigers met voldoende vermogen en behoorlijk passief inkomen en zicht op nog meer inkomen op het moment dat de pensioengerechtigde leeftijd zich voordoet, dan mag je blij zijn met hoogstens 2 ton.

AFM-regelgeving

Als je je geld verdient met het verstrekken van hypotheken, dan zijn wij als klant meer dan kredietwaardig. Meer zekerheid ga je als ondernemende geldverstrekker volgens mij niet krijgen. Het huis als onderpand, voldoende passief inkomen en daarbij nog voldoende vermogen aanwezig en niet te vergeten ons komende pensioen. Een trackrecord waaruit blijkt dat wij goed met geld omgaan. Daarbij is mijn salaris van de bakkerij voldoende om de hypotheekrente te kunnen betalen. De geldverstrekkers houden zich strikt aan de regels van de AFM. Een baan zorgt voor zekerheid en vermogen niet. Daarbij als je voldoende vermogen hebt, dan kan je het volgens de AFM zelf betalen en heb je geen hypotheek nodig. Hebben wij dan geen recht op goedkoop geld? Als ik een geldverstrekker zou zijn, dan zou ik mijzelf graag als klant hebben.

Nieuw tijdperk

Verhuizing is een feit

Gisteren heb ik de sleutels overgedragen aan de nieuwe bewoners. Afgelopen nachten al geslapen in mijn nieuwe tijdelijke onderkomen. Aangezien ik veel van mijn eigen spulletjes om mijn heen heb, voel ik mij al aardig thuis. Daarbij is mijn nieuwe hospita erg makkelijk en gezellig. Het voelt goed en ik kijk er naar uit om het leven in Rotterdam echt te gaan ervaren. Helaas is het nog coronatijd, maar hopelijk mogen we dadelijk weer wat meer.

Laatste loodjes

Het verhuizen is allemaal goed gegaan, maar ik heb het wel onderschat. Ongelofelijk wat een spullen hebben wij. Je kan voor je gevoel wel weinig hebben, maar ik woonde groot en zat er dus onbewust nog heel veel opgeborgen in alle kasten. Ik denk dat we met de spullen vanuit ons huis gemakkelijk 3 kleinere, in het door ons gewenste formaat, woningen kunnen aankleden. Ik heb al veel weggegooid en weggedaan, maar ik weet nu dat ik er nog lang niet ben. Ik wil wel een minimalist zijn, maar dat ben ik nog bij lange na niet. Daarbij geeft mijn partner aan dat ik voor een minimalist nog veel te materialistisch ben. Ik ben best gehecht aan bepaalde dingen.

Besluiten kost wilskracht

Opruimen gaat dus in fases en ik ben benieuwd wanneer ik echt kan zeggen dat ik geen overbodige spullen meer heb. Op dit moment zit ik in mijn slaapkamer en bevind ik mij nog tussen de bergen kleding. Ook hebben we een garage in Oud-Beijerland die supervol staat en zelfs van de boot heb ik een opslagplaats voor spullen gemaakt. De komende periode zal ik nog heel veel wegdoen, maar op een bepaald moment was het makkelijker om spullen te verplaatsen dan het besluit te nemen om het weg te doen.

Huis opgeleverd

Vandaag krijgen we de sleutel van de maisonnette in Oud-Beijerland en begint het klussen daar. Muren schuren, behangen en verven. Komende 2 weken denk ik dat we daar wel druk mee zijn. Mijn zoon is nu meeverhuisd naar Rotterdam, maar het is fijn als hij dadelijk zijn eigen plekje heeft. Veel spullen uit de opslag van de garage gaan door hem gebruikt worden, dat ruimt ook weer op. Het einde van onze grote verhuizing is in zicht en dan krijg ik weer tijd om mij met andere zaken bezig te gaan houden. Ik kijk er naar uit.

Dakloos, ons nomadenbestaan gaat beginnen

nomadenbestaan

Huis verkocht

Het heeft even geduurd, maar het lijkt erop dat ons huis verkocht is. Het valt niet mee om weg te gaan uit het huis waar we met zijn drietjes bijna 20 jaar erg prettig gewoond hebben. Ik heb gelukkig even de tijd gehad om er aan te wennen. Het valt allemaal mooi samen. Begin februari leveren we ons huis op aan de nieuwe bewoners. Zoonlief is dan als het goed is naar zijn eigen woning verhuisd en hoeven we alleen nog maar aan ons zelf te denken. Als je het zo wilt plannen dan lukt het je niet.

Waar gaan wij naartoe?

Een nieuwe plek voor ons zelf vinden gaat niet lukken voor februari, maar dit is geen probleem. Onze spullen gaan in de opslag en ons nomadenleven kan gaan beginnen. Waarschijnlijk zullen we een paar maanden bivakkeren bij mijn nichtje in huis en aansluitend vertrekken naar de boot. Tegen die tijd is het coronavirus hopelijk onder controle en kunnen we ook plannen maken om ons nomadenbestaan in het buitenland voort te zetten.

Super opruiming

Ik heb al heel veel opgeruimd, maar verhuizen zorgt toch echt voor de ultieme opruiming. Van alle spullen die ik in huis tegenkom bepaal ik:

  • Is het voor de nieuwe bewoners?
  • Gaat het met zoonlief mee?
  • Nemen wij het mee?
    • Kan ik het digitaliseren?
  • Gaat het in de opslag voor ons nieuwe huis?
  • Kan ik er iemand anders blij meemaken, eventueel de kringloopwinkel?

En anders gaat het naar de afvalinzameling. Alles wordt vastgelegd, we zijn aan het opruimen met behulp van een Excel sheet.

Vrij als een vogel

Veel mensen vinden het idee om geen woning meer te hebben niet fijn maar ik word er steeds blijer van. Geen schulden meer, steeds minder spullen en de vrijheid om overal naar toe te gaan waar ik maar wil. Geen idee waar dat is, maar het zal met de tijd ongetwijfeld duidelijk worden. Het nomadenbestaan zal niet voor altijd zijn. We zoeken ook naar een nieuwe  vaste plek om te gaan wonen, maar we hebben de tijd en weten nog niet precies wat we willen. We staan open voor verschillende mogelijkheden. Zowel qua soort huis, locatie, nieuw bouw of bestaand. Het nomadenbestaan bevalt misschien wel zo goed, dat we een eigen huis voorlopig voor ons uit schuiven.

Vast in het drijfzand

Ik merk dat ik steeds minder waarde hecht aan het hebben van dingen. Sterker nog, ze zitten mij in de weg. Ik heb spullen die ik niet gebruik, maar die ik niet weg kan doen. Ik heb ze ooit gekocht omdat ik ze mooi vind en dat vind ik nog steeds. Wegdoen kan ik daardoor niet, maar handig is het niet. Ik moet ze nu gaan opslaan, maar als ik het nooit gekocht had zou ik het niet missen. Alles wat je koopt zorgt ervoor dat je vaster komt te zitten. Bij de koop heb je het niet in de gaten maar het gaat ongemerkt. Bezit en verplichtingen zijn een soort drijfzand. Hoe meer je ervan krijgt, hoe vaster je komt te zitten en ervan loskomen kost veel moeite.

Locatie-onafhankelijk leven

Na 20 jaar jeugd in Numansdorp heb ik daarna ruim 10 jaar hard geleerd en gewerkt vanuit Capelle aan den IJssel en Bergschenhoek. De afgelopen 20 jaar onze zoon opgevoed en genoten van het leven in Numansdorp en nu staat alles open. We gaan locatie-onafhankelijk leven en werken, een nomadenbestaan. Ik heb nog wel een woonadres nodig voor de Gemeentelijke Basis Administratie. Het bezit van alleen een email-adres is niet voldoende om als Nederlander geregistreerd te staan. Het voelt als klaar zijn na de middelbare school en de wereld ligt aan mijn voeten. Ik vind het spannend en heb er veel zin in. Zou jij ook in mijn schoenen willen staan?

Overal werken als digital nomad is leuk

Makkelijk een blog schrijven

Steeds vaker lees ik stukjes dat het werken als digital nomad helemaal niet zo leuk is. Ik ben het daar niet mee eens. Als blogger en startende digital nomad geeft het werken op een andere plaats dan thuis aan mijn bureau mij enorm veel energie. Kost het schrijven van een blogartikel thuis bij gebrek aan inspiratie nog wel eens enige moeite, gaat dat onderweg juist heel makkelijk. De onderwerpen komen op mij af en al zittende aan een tafeltje in een Starbucks café kost het schrijven van het concept hoogstens een uurtje werk. Het is ook nog leuk, want ik ben niet alleen aan het werk. Andere buiten-het-huiswerkers, maar ook studenten zijn druk bezig. Daarbij zijn er nog de nodige toeristen. Ik ben erbij, de ideale plaats voor mij om een blog te schrijven.

In een hangmat aan het strand

Het ultieme plaatje is dat je als digital nomad kan werken in een hangmat op het strand in de zon. Ik ben niet zo’n strandganger en zitten in de zon is ook niet mijn ding. Maar een drukke strandtent met mijn werkplek op het terras en in de schaduw, daar word ik blij van. Wat ik echt helemaal geweldig vind zijn de meer alternatieve koffietenten. Industriële gebouwen met terug-in-de-tijd meubilair en waar een behoorlijke diversiteit aan mensen aanwezig is. Zowel vorig jaar in Lissabon als nu in New York kom ik goed aan mijn trekken. De leefkosten in een stad zijn wel aanzienlijk hoger, dan ergens verblijven in een ver land op het strand. Ik heb het er graag voor over.

Geen verantwoordelijkheid naar klanten

Verder ervaar ik ook weinig stress van klanten. De enige verplichtingen die ik heb, heb ik mijzelf opgelegd en dat maakt het ook makkelijker met mijn deadlines. Het is best onhandig als je een deadline hebt en de wifi doet het niet. Leef je daarbij tijdelijk in een andere tijdzone dan moet je ook de tijd in de gaten houden. Heb je klanten die je rekening betalen dan is het belangrijk om je aan de afspraken te houden. Het leven van een digital nomad die nog niet financieel vrij is, is natuurlijk anders dan dat van mij. Lang leve de vrijheid.

Uitdaging opzoeken

Juist het werken als digital nomad maakt mijn leven in het buitenland leuker. Het zorgt ervoor dat ik op zoek ga naar uitdagingen waar ik voor mijn bloggen wat aan heb. Ik ben wel een toerist, maar wil eigenlijk niet alle standaard toeristische attracties aflopen. Deze zijn meestal duur, erg druk en de meeste ervaar ik als energievretend. Ik blijf langer dan de meesten op mijn vakantielocatie en dat geeft ook tijd om andere zaken op te pakken. Hier en daar tijd verklooien met nietsdoen of mensen observeren. Een beetje hardlopen, winkelen in de supermarkt voor het uitzoeken van eten, kijken waar ik aan yoga kan doen, gewoon alledaagse dingen. En daarna op zoek naar activiteiten die meer van het leven van New Yorkers laat zien en ja, ook af en toe een toeristische attractie.

Niet alles is leuk

Het blijft voor mij altijd wel een stap om ergens anders weer te wennen. Niet in mijn eigen huis, alles is nieuw en boodschappen doen kost ineens veel tijd. Ze hebben andere merken en je kan niets vinden. Met de jaren gaat het wel beter, maar een paar dagen ben ik wel van slag en vraag ik mij af waarom ik niet gewoon thuis blijf. De manier om dit te doorbreken is op tijd naar bed gaan en na een goede nacht slaap naar buiten gaan en het leven ervaren. Het moment komt bij mij steeds sneller dat ik zo blij ben dat ik de stap weer gezet heb. Genieten van een andere stad, andere mensen en tijdelijk een ander leven. De enige manier om mijn standaardroutine van thuis te doorbreken en nieuwe stappen te zetten.

Nomade af zijn

Een digital nomad die aangeeft dat het niet allemaal zonneschijn is, heeft natuurlijk gelijk. Niet alles is even leuk en niet iedere werkplek zorgt voor goede inspiratie. Maar als je als echte digital nomad niet de juiste werkplek hebt gevonden, dan kan je natuurlijk gewoon opstappen en verkassen naar een andere plek. Je bent niet voor niets een nomade. En is het echt niets voor je dan stop je gewoon als digital nomad en zorg je voor een vaste, door de arbo goedgekeurde werkplek en droom je soms van je tijd dat je nog overal kon werken. Of kies net als Lonneke als digital nomad voor een vaste standplaats in het buitenland. Ik geniet nog van New York en ga alvast nadenken over mijn volgende droomlocatie.

Een inbraak zorgt voor opruimen 2.0

inbraak

Inbraak in ons huis

Ik dacht dat ons huis al redelijk opgeruimd was, maar helaas heb ik een aantal weken geleden op een vervelende manier ervaren dat er toch nog behoorlijk wat spullen in huis aanwezig zijn. Tijdens een weekendje weg, waarbij zowel wij als ons kind niet thuis waren, hebben anderen onze kasten eens onderhanden genomen. Ons huis is redelijk goed beveiligd, maar als ze echt binnen willen is er geen tegenhouden aan. Een steen door de ruit blijft lastig te voorkomen. Een paar jaar geleden hebben ze het ook geprobeerd. Toen is het niet gelukt, nu helaas wel. In ons huis valt niet veel te halen, maar jammer genoeg wisten de inbrekers dat van te voren niet. Echt werkelijk alles is overhoop gehaald voor een paar euro’s. Ze houden misschien een paar honderd euro over aan de inbraak, maar ze hebben voor duizenden euro’s schade aangericht. Zo zonde.

Wat nemen ze mee

Ik dacht dat ik het vervelend zou vinden als er anderen in ons huis zijn geweest, maar ik kan dat goed naast me neerleggen. Gelukkig had ik nu wel de digitale kluis geregeld, in mijn computer konden ze niet komen. Ze hebben veel schade aan ons huis gemaakt om binnen te komen en veel overhoop gehaald, maar verder niets stuk gemaakt. Dat hadden ze uit frustratie om de paar euro’s vanuit ons collectepotje, wat buitenlands geld en een beetje sieraden toch ook nog kunnen doen. Ons huis voelt nog steeds als thuis en we zijn bezig de schade te herstellen. De verzekering werkt goed mee en alles loopt voorspoedig. De spullen die we kwijt zijn, kunnen we gewoon weer kopen. Er is niets gejat met veel emotionele waarde. Ze hebben ook onze voorraad shampoo, tandpasta, bodylotion, scheermesjes enz. meegenomen. Wat moet je daar nou mee?

Zorg voor bonnen voor de verzekering

Ik dacht dat ik van alles bonnen had, maar dat valt tegen. Mijn partner heeft veel werk gehad, om van de spullen die meegenomen zijn, bewijzen aan te leveren voor de verzekeringsmaatschappij. Het is best handig om voor jezelf een lijstje te maken van wat je allemaal qua bezit in huis hebt. Als je de bonnen hiervan niet meer hebt, maak dan foto’s. Ik weet nu uit ervaring dat ze echt alles overhoop halen en als je je spullen niet in een ingebouwde kluis hebt liggen, dan weten ze dat te vinden. En alles met maar een klein beetje waarde nemen ze mee. Tegoedbonnen daarentegen laten ze liggen.

Blijkbaar voldoende lonend

Ik heb er verder geen angst aan overgehouden, maar de sloten hebben we wel laten vervangen. Stel je voor dat ze een sleutel hebben meegenomen om later nog een keer mijn nieuwe spullen op te komen halen of toch onze auto’s. Geen leuk idee. Ze komen gewoonlijk niet makkelijk binnen, maar met een sleutel is het natuurlijk niet moeilijk. Volgens de politie worden deze inbraken door kleine gelegenheidscriminelen gedaan. Ze hopen op dure horloges, los geld en gouden sieraden. Breken ook alleen maar in als er echt niemand thuis is en ze ongemerkt hun gang kunnen gaan. Op deze manier vinden er regelmatig inbraken plaats, het is blijkbaar al snel lonend.

Opruimen 2.0

Een voordeel van de inbraak is dat ik een extra opruimslag heb kunnen maken. Al mijn kleren lagen uit de kast, dus alles schoongemaakt en ik ben kritisch geweest met wat ik teruggelegd heb. De van-alles-en-nog-wat-kasten lagen overhoop en bij het opruimen hiervan ook niet alles klakkeloos opgeborgen. Al de bonnen uitgezocht en van spullen die we niet meer hebben de bonnen weggegooid. De rest bewaren we digitaal. Daarbij zijn sieraden die ik niet wegdeed, omdat ze op de vraag van Marie Kondo ‘Does it spark joy?’ nog voor een positief antwoord zorgden, nu toch verdwenen. Of we ze opnieuw aanschaffen is een andere vraag. Laat maar zeggen de inbrekers hebben gezorgd voor een extra opruiming.

Geen waarde hechten aan bezit

Ik ben de laatste jaren al veel minder om bezit gaan geven. Ik houd nog steeds van mooie dingen, maar om dat te waarderen hoef ik het niet zelf in bezit te hebben. Het leven als een digital nomad en semigreren staan nog steeds op ons lijstje. Veel waardevolle spullen bezitten is hierbij niet handig. De inbraak heeft mij duidelijk gemaakt dat we nog steeds veel hebben. Het geeft zorgen, omdat je het moet beschermen en onderhouden. Makkelijker is het om het niet aan te schaffen. Is het eenmaal eigen dan is het moeilijk afscheid nemen. Het vrije gevoel om nieuwe ervaringen op te doen en andere mensen te ontmoeten wordt steeds groter. Het hebben van bezit vormt alleen nog ballast. Om de inbrekers nu te bedanken gaat iets te ver, maar ik ben weer wel wat vrijer geworden.

Hoe ziet jouw ‘Road to Freedom’ eruit?

freedom

Mogelijkheden om nieuwe mensen te ontmoeten

Om niet hele dagen alleen met mijn partner door te brengen, zijn we ook op zoek gegaan naar mogelijkheden om anderen te ontmoeten. Dankzij het internet is dat nu een piece of cake. Via de app MeetUp is het mogelijk om er achter te komen wat er allemaal georganiseerd wordt in de plaats waar je bent. In Lissabon, waar wij ons op dit moment bevinden, is een hele community actief. Het is relatief eenvoudig om je daar bij aan te sluiten, iedere avond wordt er wel wat georganiseerd.

Willekeurige avond

Gewoon in een bar ergens in de stad komen op een bepaald moment zowel bezoekers als bewoners van Lissabon bij elkaar om anderen te leren kennen. Ze zijn op doorreis, wonen er een tijdje, zijn van plan er te gaan wonen, studeren er, je komt van alles tegen. Iedereen wil anderen ontmoeten, dus het is super laagdrempelig. Je spreekt iemand aan en ze zijn benieuwd wie je bent en wat je in Lissabon komt doen. We hebben zelfs meegedaan aan speeddaten. Met gebruik van de app HighFive gemaakt door Gijs Reulen, een Nederlander, krijg je iedere 7 minuten een nieuwe gesprekspartner. 7 minuten is niet veel behalve als je met een Italiaanse praat die ongeveer 5 woorden Engels kent.

Energie door kennismakingen

Een handige manier om te integreren in het buitenland, maar ook heel leuk om in eigen land te doen. Andere mensen ontmoeten en horen hoe zij in het leven staan en wat ze bezighoudt. Er is zoveel meer om ons heen dan het kleine sociale wereldje waar wij ons in Nederland in bevinden. Voor je het weet zit je met Wandering Earl, die al meer dan 6400 dagen aan het reizen is, aan tafel en heb je een gesprek met zijn vriendin. Of Engelsen die zich in Lissabon willen vestigen om in ieder geval de Brexit te ontlopen. Niet iedereen hoeft direct een vriend voor het leven te worden, maar de ontmoetingen zorgen voor een leuke avond en een verbreding van mijn blikveld. Je kennis van Engels is snel voldoende om een conversatie te hebben en anders een goede manier om het je eigen te maken.

Lezing van Karel Emck

Naast de borrel zijn we ook naar een lezing geweest van Karel Emck. Hij heeft de 4-urige werkweek geïntegreerd in zijn leven. Karel is een Nederlander en heeft over zijn ervaring het boek Road to Freedom’ geschreven. Hij had al een trainingsbedrijf en heeft er in twee jaar tijd voor gezorgd dat hij daarin misbaar was, zodat hij 2 jaar lang een roadtrip door Amerika kon maken. Hij heeft hiervoor het boek ‘The 4-Hour Workweek’ van Timothy Ferriss als leidraad gebruikt. En zijn conclusie is dat het mogelijk is, misschien niet precies de 4 uur, maar wel het idee. En net als bij Timothy kwam ook Karel’s afwezigheid zijn bedrijf ten goede.

Vrijdagavond bij Impact Hub Lisbon

De lezing heeft er voor gezorgd dat we op vrijdagavond in een co-workspace van Impact Hub Lisbon waren met nog minimaal 50 andere geïnteresseerden. Het meest herkenbare van Karel’s lezing was wel dat als je eenmaal tijd hebt, je hier wel weer een invulling voor moet vinden. Waar word jij gelukkig van? Karel gaat waarschijnlijk de meer spirituele kant op en kijkt hoe de leefwijze van de sjamaan van betekenis voor de mens van nu kan zijn. Helemaal precies heeft hij het nog niet uitgezocht, maar volgens zijn vision board gaat hij op zoek naar magic. De komende 3 maanden gebruikt hij eerst nog om de Engelse versie van zijn boek te lanceren.

Alles behalve teveel verplichtingen

Het mooiste dat ik aan de avond heb overgehouden is een mogelijkheid om samen met mijn partner iets nieuws op te kunnen zetten. Door het toepassen van de principes van de 4-urige werkweek hoeven we hier niet voor jaren fulltime aan vast te zitten. Ik zit niet direct te wachten op extra verplichtingen, maar het lijkt mij leuk om samen met hem iets op te zetten of ‘Naar Financiële Vrijheid’ verder uit te breiden. Mijn partner is er helemaal wars van om zich op dit moment ergens aan te committeren. Hij geniet van zijn vrijheid en hij wil zeker geen tijd of locatie afhankelijke verplichtingen aangaan waarvan het eind niet te overzien is.  Zomaar een willekeurige vrijdagavondborrel die eindelijk een beetje zicht geeft op mijn ‘Road to Nowhere’.

Over-leven in Lissabon

Lissabon

Naar de Web Summit

Vorige week zijn we naar Lissabon gevlogen. We hebben hier via Airbnb voor de komende maand een appartement gehuurd. Een voorzichtige start van onze semigratie. Het idee is om het niet alleen als een vakantie te zien, maar om eens te ervaren hoe het is om ergens anders te wonen. De keuze voor Lissabon komt doordat we ons hebben ingeschreven voor de drie daagse Web Summit. Een grote technologie conferentie met meer dan 800 sprekers van toonaangevende bedrijven. We hopen hier veel inspiratie op te doen voor verdere invulling van ons leven. Als we dan toch een vlucht boeken, waarom gaan we dan gelijk niet wat langer?

Relatief goedkope city trip

Het appartement kost €1.300 voor de hele maand en geeft ons de mogelijkheid om zelf te koken. Een city trip van een paar dagen is duur, maar een city trip van een maand is relatief gezien een stuk goedkoper. Het scheelt veel geld als je niet alles buitenshuis hoeft te consumeren. De kosten van de vlucht worden gespreid over een maand en de overnachtingen zijn veel goedkoper dan een hotel voor een paar dagen. Het enige wat het echt veel kost, is tijd en laten wij dat voldoende hebben. 

Toch gewoon toerist

Ik merk dat het toch nog niet gemakkelijk is om het gewone leven hier op te pakken. We zijn toch voornamelijk toerist. De stad trekt en met het mooie weer is het lastig om er niet op uit te gaan. We maken het ons dan ook niet moeilijk en vermengen ons onder de vele andere toeristen die hier genieten van de mooie omgeving. De digital nomad die overal kan werken is, net zoals op onze zeilboot, ook hier nog niet volledig tot ontwikkeling gekomen.

Fijne energie

De mogelijkheden om buiten de deur te werken zijn volop aanwezig, maar er wordt niet zoveel gebruik van gemaakt als bij ons in Nederland. De pastelaria’s met wifi en koffie nodigen niet echt uit. Er is wel een plek waar een andere energie stroomt en dat is bij LX Factory. Een gebied in Lissabon vergelijkbaar met Amsterdam Noord of Katendrecht op Rotterdam Zuid. Een fabrieksterrein met oude loodsen waar architectuur, ontwerp, kunst, kleding, horeca, entertainment, start-ups en ondernemingen elkaar treffen. Een omgeving waar ik blij van word en waar ik graag bij wil horen. We zijn er nu als toerist geweest, maar ik ga er zeker nog een dagje werken of sfeer proeven.

Andere omgeving

Het blijft mij toch iedere keer weer verbazen dat een andere omgeving zoveel met je doet. Door hier in Lissabon uit mijn vertrouwde omgeving te zijn zorgt voor andere denkprocessen in mijn hoofd. Leuk om een stad op deze manier te ervaren, maar dat kan ik natuurlijk ook in Nederland doen. Gewoon een maand een appartement huren in Amsterdam, Utrecht of Rotterdam zal ook nieuwe inzichten opleveren. Naast de deel auto, deel fiets, dadelijk ook een deel appartement. Flexibel wonen kan zo gerealiseerd worden, alleen het eigen bezit hoef je maar los te laten.

Een kwestie van doen

Het is dat wij dit op dit moment in Nederland ons bezit nog niet hebben losgelaten, maar dat is een kwestie van tijd. Wij verkwisten veel tijd en geld aan bezit wat we niet nodig hebben. Ik denk niet dat ik in Lissabon wil wonen en ik denk ook niet dat ik dat voor altijd in een andere stad wil wonen. Ik merk wel dat ik flexibeler wordt en mensen ontmoeten, hardlopen, yoga en bloggen kan ik overal. Ga net als ons je volgende vakantie gewoon eens proberen te wonen en leven op een andere plaats. Door het alleen al geen vakantie te noemen gebeurt er al iets. Je zal merken dat er andere verbindingen in je hoofd gemaakt worden. Doe eens gek, je leeft tenslotte maar één keer.

Hoe krijg je wat je verdient?

vakantie

Geen zondagavondgevoel meer

Ken je dat gevoel ook? Het begint altijd op zondagavond. Het weekend is nog niet voorbij, maar in je hoofd ben je al met de volgende week bezig. Je maakt je zorgen over wat er allemaal weer gedaan moet worden. Doordat ik nu geen idee meer heb welke dag het is, ben ik mijn zondagavondgevoel kwijt. Op een bepaald moment zie je hier in de haven de karretjes wel verschijnen en zie je mensen huiswaarts vertrekken. Het is wel goed voor mij om er even bij stil te staan, want ik heb altijd veel last gehad van de zondagavonden en als het ongemerkt zou verdwijnen dan is dat jammer.

Iedereen heeft vakantie

Het mooie weer van de afgelopen weken zorgt ervoor dat we lekker rustig leven. Het weer is vaak te warm om wat te doen, dus hoeven we niet zoveel. Het is mijn partner zijn eerste zomer als pensionado en hij denkt dat hij dit mooie weer verdient heeft. Door deze mooie zomer is het ongekend druk op het water en in de havens, het lijkt erop dat niemand hoeft te werken. Dit is natuurlijk niet het geval, maar wij hebben op dit moment een vakantie van ruim 8 weken en doen dus met alle vakantiegangers van alle regio’s mee. Het zal niet vaak gebeuren dat we zolang vakantie in Nederland hebben met dit echte vakantieweer.

Tijd om goed voor jezelf te zorgen

Ik word ’s morgens redelijk op tijd wakker en een rondje hardlopen kost dan geen moeite. Daarna een duik in het water en wat baantjes zwemmen zorgt ervoor dat ik super fit aan mijn dag begint. We hebben alle tijd om gezonde salades uit te zoeken en te bereiden. We letten op het consumeren van chips, koekjes, suiker en alcohol en worden hierdoor steeds fitter. Als je alle tijd van de wereld hebt is een gezonde levensstijl erop na houden makkelijker. Geen lange dagen werken en daarna te moe zijn om te koken. De kans dat wij nu met een afhaalpizza voor de tv belanden is nihil.

Werken wanneer we daar zin in hebben

Het is niet zo dat we helemaal niets meer hoeven te doen, maar we kunnen het moment waarop we het doen wel zelf bepalen. Geen stress ervaren vanuit de e-mail en ook verantwoording afleggen aan anderen is er niet meer bij. De enige lastige verplichting die ik ervaar is mijn wekelijkse blog. Therapeutisch als deze voor mij is, kan en ik wil ik daar niet mee stoppen. Het bereiken van financiële vrijheid is lastig om voor elkaar te krijgen, maar het genieten ervan is voor mij ook hard werken. Dat we nooit meer echt aan de slag gaan dat geloof ik niet, maar het moment waarop en wat we doen bepalen we zelf.

Werken als een digital nomad

Ik merk wel dat er met dit mooie weer qua werk verder weinig uit mijn handen komt. Als ik als digital nomad wil werken dan is het wel belangrijk dat we landen bezoeken waar het niet te warm is. Blijven we in Nederland dit soort zomers houden dan wordt werken in de zomer op de boot lastig. De warmte zorgt bij mij niet voor een goede werkenergie. Wil je daarbij ook meer reizen dan wordt werken helemaal lastig. Je bent zo een dag kwijt met het verkassen naar een andere haven. Heb je daarbij heel de dag met je hoofd in de zon en de wind gezeten, dan valt het niet mee om daarna nog aan de slag te gaan.

Altijd vakantie

Vooralsnog genieten wij van een ongekende zomervakantie op de boot en deze is voorlopig nog niet voorbij. Heel veel jaren hard werken en bewust met ons geld omgaan werpt zijn vruchten af. Het voelt nog heel onwerkelijk, maar we ervaren de vrijheid dagelijks. Het is niet eens maar voor 3 weken, maar eigenlijk voor altijd. Heel vreemd, net zoals deze ongelofelijk mooie zomer.