Berichten

Sinterklaas en de vele cadeaus

Sinterklaas

Veel feestdagen in december

December is weer begonnen en voor veel van ons de duurste maand van het jaar. Veel cadeautjes moeten er gekocht worden en daarnaast moeten we ook veel eten. Het kopen van pepernoten, kruidnootjes, chocoladeletters en marsepein stel ik zo lang mogelijk uit, want als ik er eenmaal aan begin dan is het hek van de dam. Niet goed voor de portemonnee maar ook niet goed voor mijn lijn. Maar dit is niet het grootste probleem van december. Nee, wat voor cadeautjes moeten we allemaal weer kopen. En de ouders waarvan de kinderen rond deze tijd jarig zijn hebben helemaal een probleem.

Lootjes trekken de oplossing

Toen mijn zoon nog in Sinterklaas geloofde was het voor ons ieder jaar ook lastig. Mijn kind speelde niet veel met speelgoed en zolang hij een bal, fiets en skelter had waren zijn wensen vervuld. We hebben wel ander speelgoed gekocht, maar dat hadden we eigenlijk net zo goed kunnen laten. Zoonlief heeft er nauwelijks naar omgekeken, maar gelukkig zijn z’n neefjes er nu wel blij mee. Sinds een paar jaar trekken we in de familie lootjes en is het cadeaubedrag vastgesteld op €20,-. Het cadeau is van ondergeschikt belang, want het gaat om het gedicht. Verrassend hoe leuk en creatief een ieder kan zijn. En we merken met de jaren dat het niveau van dichten omhoog gaat.

Sociale druk vanuit de omgeving

Het rare van Sinterklaas is wel dat ook als je echt geen cadeau weet te verzinnen we toch wat kopen. Als we het met een verjaardag echt niet weten dan geven we gewoon geld, maar bij Sinterklaas is dit geen optie. Er moeten veel cadeaus zijn die uitgepakt kunnen worden en er mag niet onder gedaan worden bij vriendjes uit de klas. Ook moet er goed afgestemd worden met degene met wie we Sinterklaas vieren. Het aantal cadeautjes voor de kinderen moet ongeveer overeenkomen, want als de één veel meer krijgt dan de ander dan krijg je weer scheve gezichten. We letten op de bedragen want als een kind één duur cadeau krijgt en de andere krijgt vier goedkopere cadeaus dan voelt dat niet goed.

Iedereen wil wat geven

Opa’s, oma’s, tantes en ooms willen ook graag een cadeautje kopen en hierdoor wordt het aantal cadeaus op de avond niet minder. Wij hebben op een bepaald moment met elkaar een vast bedrag per kind bepaald en met een beperkte groep de inkopen gedaan. Hierdoor werd het mogelijk om een duurder cadeau te geven en het aantal prullaria te verminderen. Neemt niet weg dat we nu gewoon een duurdere doos lego kochten waar hij niet naar omkeek. Wat mijn zoon betreft hadden we beter een aantal kleine cadeautjes kunnen kopen en het overgebleven bedrag op zijn spaarrekening kunnen zetten. Het uitpakken van de cadeaus is leuk en je doet mee. Maar voor hem is Sinterklaas gewoon al een feest, omdat zijn neven en nicht erbij zijn.

Toch een gezellig avondje

De avond zelf blijft ook altijd weer spannend. Zeker toen ze nog klein waren was de vraag of de kinderen wel met de spanning om konden gaan. Teveel en verkeerd eten en een hoop stress heeft bij ons wel eens de nodige problemen opgeleverd. Ook een teveel aan cadeaus heeft er voor gezorgd dat het niet zo’n gezellig avondje werd als dat we vooraf bedacht hadden. Het uitpakken duurde te lang en met het eerste cadeautje waren ze nog wel blij, maar hoe langer het duurde hoe hebberiger ze werden. Ik ben blij dat wij de tijd met de vele cadeaus achter ons gelaten hebben. Het enige waar ik me nu nog zorgen om maak, is dat iemand mijn lootje heeft getrokken die eigenlijk net iets teveel van mij af weet.

Cocoonen

Cocoonen

Onze recreatiewoning is vorig weekend opgeleverd en we waren uitgenodigd door Roompot om te komen testen. Dat laten we ons natuurlijk geen 2 keer zeggen en hebben gelijk van de gelegenheid gebruik gemaakt. Van te voren goed boodschappen gedaan want als we moeten testen dat moeten we ook wel echt testen. Koken, badderen, televisie kijken alles gaan we gebruiken. Nergens uit eten, niet op stap maar volledig gebruik maken van alle tijd in het huisje. En wat hadden we een mazzel, het weer werkte goed mee. Het heeft heel het weekend geregend. We zijn alleen op zaterdagochtend naar mijn zoon zijn voetbalwedstrijd geweest (ook wasmachine en droger hierna kunnen testen) en voor de rest hebben we binnen gecocoond.

Naast televisiekijken en uitzoeken wat je nu eigenlijk met een smart tv kan, hebben we ook de nodige spelletjes gedaan. In de vakantie zijn Monopolie en Cashflow wel één van onze favorieten maar hoe kan dat ook anders. Nooit geweten dat spelletjes ook zo leerzaam kunnen zijn.

Sinds de geboorte van mijn zoon hebben wij altijd gespaard voor hem en met de aankoop van de recreatiewoning hebben we aan hem gevraagd of hij mee wil investeren in de woning met het door ons voor hem gespaarde bedrag. Daar heeft hij in toegestemd en hij heeft van het weekend voor het eerst gebruik gemaakt van iets waarin hij ook financieel heeft bijgedragen. Best grappig.

Door het verhuren van de woning gaat mijn zoon dus ook al passief inkomen ontvangen en dit is meer dan zijn zakgeld dat hij nu krijgt. Volgens mij erg leerzaam maar het geeft ook nieuwe zorgen. Hij verdient nu geld zonder te werken, gaat hij hierdoor ooit wel met werken beginnen? In de pubertijd accepteren we dat ze nog niet werken maar veel van hun vrije tijd besteden aan gamen. Maar doordat ze toch steeds meer eisen krijgen komt er vaak een moment dat ze meer geld nodig hebben en dan toch gaan werken. Een goed werkend systeem waar je eigenlijk niets aan moet veranderen. Is er een betere manier om de waarde van geld te ervaren dan je eigen zakgeld te gaan verdienen door een bijbaantje?

Maak ik mijn zoon financieel al te wijs, verdient hij al teveel met passief inkomen? Doordat hij op deze manier ziet dat hij geld kan verdienen gaat hij dan ooit aan een bijbaantje beginnen? Hij heeft nu nog niet veel geld nodig. Op dit moment beheren wij nog zijn geld, op zijn eigen betaal- en spaarrekening na. Het geld dat hij ontvangt als passief inkomen wordt op een aparte rekening gezet en sparen we weer op zodat we er een andere investering mee kunnen doen. Tot zijn 18e is het geld van ons en kunnen we het op ieder moment terughalen. Misschien wacht hij wel gewoon op het moment dat hij 18 jaar wordt en gaat dan de big spender uithangen.

We hebben in ieder geval nog goed 3 jaar de tijd om hem verder op te voeden. Zorgen dat hij geen gekke dingen gaat doen en dat hij zijn eigen verantwoordelijkheid gaat pakken. De kennis die hij nu opbouwt over financiën zijn mooi meegenomen en het is aan hem wat hij daar verder mee gaat doen. Het grote loslaten is begonnen en als hij de waarde niet ziet van wat we hem meegeven dan is dat jammer maar zijn keus. Het zal niet meevallen en we zullen er alles aan doen om hem verder bij te sturen. Hoe je het ook wendt of keert, alles wat wij opbouwen komt een keer bij hem terecht en dan zijn we er niet meer bij om te corrigeren.

Vooralsnog zit het grootste gedeelte van zijn geld vast in een huis en is dit er niet zomaar uit te krijgen. En voor de inkomsten afkomstig uit de verhuur denk ik dat we een beleggingsrekening of een depositorekening openen. Om er voor te zorgen dat het geld niet vrij opneembaar is vanaf een spaarrekening. Waarschijnlijk als we doorgaan met hem financieel wijzer te maken is dit niet echt drempelverhogend. Maar als het geld goed rendeert hoop ik dat hij het toch zonde vindt om het er vanaf te halen.

Komende jaren toch alvast nog maar wat weekendjes vastleggen om te gaan cocoonen. Op deze manier is er geen afleiding van vrienden en hebben we alle aandacht. Boeken lezen is niet aan hem besteed maar spelletjes spelen des te meer. Mochten jullie ook wat aan je financiële kennis willen doen. Het huisje is te huur en ik zal ervoor zorgen dat de spelletjes in het huisje aanwezig zijn.

Vakantiebaantje

Mijn zoon heeft de leeftijd gekregen dat hij langzaamaan kan beginnen met een baantje in de vakantietijd. Om hem heen zijn een aantal vriendjes al geld aan het verdienen. Op deze manier krijgen ze al meer gevoel bij de waarde van geld. Het is dan wel jammer om te horen dat het geld direct wordt uitgegeven. Hoe jong ze ook zijn het brand in hun zakken en dan komt bij mij vanzelf de schooljuf naar boven. Ik zou ze graag willen vertellen dat ze het niet allemaal moeten uitgegeven. Maar om mezelf niet helemaal impopulair te maken bij mijn zoon, heb ik dit niet gedaan. Maar ik moet wel op mijn tong bijten.

Het mooitste is nog dat mijn zoon aangeeft dat het maar goed is dat hij niet werkt. Want als hij zou werken dan zou hij, net als een vriendje van hem, ook de nieuwste playstation kopen en dan zit hij nog meer tijd achter zijn televisie spelletjes te doen. Kinderlogica waar geen speld tussen te krijgen is, nieuw spel is weer leuker en dan wil je er weer meer tijd aan besteden.

Best lastig eigenlijk, heb je je kind zover dat hij gaat werken in zijn “kostbare” vrije tijd, moet je hem ook nog gaan vertellen dat ze een gedeelte van hun geld moeten gaan sparen. Aankomen met het verhaal dat het geld dan voor jou gaat werken is best lastig bij een rentepercentage van 1,65% op jaarbasis. Ik heb als stimulans wel eens geprobeerd om alles wat mijn zoon spaarde te verdubbelen maar daar werd hij heel slim van. Hij boekte zijn geld van zijn betaalrekening naar zijn spaarrekening, liet z’n moeder het gespaarde geld verdubbelen en dan alsnog naar de winkel om van “zijn” spaargeld iets te kopen.

Het motiveren om mensen te laten sparen blijft gewoon lastig. Ook als je kind af bent valt het niet mee. Op het moment dat er meer verdiend wordt moet dit ook uitgegeven worden. Dat het hebben van geld op een spaarrekening ook voor een stukje rust zorgt, komt niet bij iedereen als idee naar boven. Zelfs geld op de bank dat niet echt top rendeert zorgt wel voor een goed gevoel. En dit gevoel duurt bij mij in ieder geval langer dan de blijschap bij de aankoop van een paar nieuwe schoenen. Ik probeer bij een vriendin van mij ervoor te zorgen dat een gedeelte van haar extra inkomen ook omgezet wordt in spaargeld maar dit is tot nu toe verloren energie. Het is dan ook niet raar dat haar zoon al zijn eerst verdiende centen ook gelijk naar de winkel heeft gebracht.

Waar het om draait is dat je gaat inzien dat je met het jarenlang regelmatig geld apart zetten ongemerkt een buffer opbouwt waar je een hoop lol van kunt hebben. Dus voor het uitgeven niet de 10 euro van nu zien maar het bedrag dat het over 10 jaar kan zijn. Voor volwassenen valt dit al niet mee maar bij kinderen werkt dit helemaal niet. Over 10 jaar dan ben je al zo goed als bejaard en ik heb die nieuwe telefoon echt nu nodig.

Het is in ieder geval al fijn als je kinderen willen werken in de vakantie, die hobbel moeten wij nog zien te nemen. Jammer is dan dat we ze nog niet kunnen laten sparen maar dat is de volgende stap. Het zou toch mooi zijn als ze gedurende hun tienerjaren al een mooi bedrag bij elkaar sparen. Kunnen ze dat eventueel gebruiken voor hun studie. Ik weet het. Met dit soort opmerkingen wordt het echt duidelijk dat ik van een andere planeet kom.

Verslaving

Vorige week werd mijn aandacht door mijn neef gevestigd op een nieuw spelletje: 2048. Leuk voor op je telefoon voor momenten dat je even niets te doen hebt. Ik ben erg verslavingsgevoelig en zeker met dit soort spelletjes. Laag drempelig, beetje geluk nodig maar toch ook een systeem moeten bedenken. Alle ingrediënten zijn dan voor mij aanwezig om me aan mijn telefoon te kluisteren. Ook het einddoel is duidelijk en zolang dat nog niet bereikt is blijven we maar doorgaan. Zelfs zo erg dat ik er al een hele nacht voor op heb gezeten. De tijd gaat namelijk ook nog eens extra snel, is het nu al zo laat.

Dat ik niet de enige ben die veel tijd aan spelletjes besteed wordt mij wel duidelijk door de vele uitnodigingen om spelletjes te spelen die ik via Facebook van mijn vrienden krijg. Heel wat uren worden verspild met het spelen van stompzinnige spelletjes. Toch kan je met dit gegeven ook leuke dingen voor elkaar krijgen. Door een spelelement op te nemen in het dagelijks leven worden ineens andere keuzes gemaakt, het zogenaamde gamification. Door van traptreden pianotoetsen te maken nemen ineens veel meer mensen de trap in plaats van de roltrap die er naast ligt. Op mijn computer staat al een hele tijd een post-it met daarop geschreven “Hoe maak ik financiën leuk?”. Het antwoord op deze vraag heb ik nog niet gevonden.

Als ik het antwoord op deze vraag kan bedenken dan maak ik het leven van een heleboel mensen een stuk leuker. Er zijn geloof ik niet veel mensen die het leuk vinden om zich bezig te houden met hun administratie, pensioenen, verzekeringen, enz. Indien we hier een spelelement aan toe kunnen voegen wordt het voor een hoop mensen een stuk interessanter om te doen. Op dit moment wordt er heel veel gehamerd op het belang van het bijhouden van financiën en proberen we op deze manier mensen te beïnvloeden. Ook de belastingdienst heeft zich de vraag gesteld of ze het leuker kunnen maken maar ook dat is niet gelukt.

Voor het leereffect kunnen we wel kijken naar Monopoly. Heel duidelijk is dat als je het spel wilt winnen je moet investeren in straten, huizen en hotels. Als je dit vanaf het begin niet gelijk doet dan ga je achter de feiten aanlopen. Heel duidelijk is dat als je eenmaal een straat hebt met huizen het snel bergafwaarts kan gaan met je tegenstanders. Een beetje geluk met de dobbelsteen heb je wel nodig maar als je eenmaal geld aan het verdienen bent en dat weer opnieuw investeert ben je snel de winnaar. Leuk dat dit ook geldt voor het echte leven. Alleen jammer dat we in het echte leven niet investeren in vastgoed maar dat we ons geld opmaken aan het algemene fonds en de kanskaarten.

Investeren in aandelen vinden we eng want dan lopen we risico en dan kunnen we het allemaal kwijtraken. Ooit er over nagedacht dat als je geld besteedt aan speelgoed voor je kind, je zeker weet dat je je geld weggooit. In het gunstigste geval heeft je kind er lol van en levert het op de vrijmarkt nog wat geld op. Nog maar niet te spreken over auto’s, kleding, tassen, schoenen, gadgets, telefoons, enz. Lang niet alles hebben we nodig en vaak zouden we ook met een goedkopere versie uit kunnen. Ik denk dat dit ook een manier is van geld weggooien.

Om niet al mijn kostbare tijd weg te gooien, heb ik het spelletje van mijn telefoon verwijderd maar als iemand een verslavingsgevoelig spelletje kan aanleveren waarbij het duidelijk is dat ik ook nog iets leer dan heb ik daar wel wat slapeloze nachten voor over.

Zelf ervaren

Was ik een tijdje geleden nog bang dat mijn zoon zijn geld zou opmaken aan snoep, had ik van de week ineens een heel ander probleem. Zoonlief had bedacht dat een televisie op zijn kamer toch wel erg leuk zou zijn. Afgelopen weken vakantie gehad en een moeder die heel goed in de gaten heeft hoeveel tijd er gespeeld wordt met de playstation is niet handig. Vanuit zijn kamer zou hij makkelijk veel langer kunnen spelen. Er moest een tv op zijn kamer komen en er stond voldoende geld op zijn rekening.

Of dit nu geld is dat hij vrij kan besteden of dat het bestemd is voor kleding, hij heeft er geen idee van. Dat is ook best lastig, hij krijgt zowel zakgeld als kleedgeld op dezelfde rekening gestort en ook als hij verjaardagsgeld of met nieuwjaar van zijn opa en oma wat toegestopt krijgt, komt het op de zelfde rekening. Mijn klanten adviseer ik naast de gewone betaalrekening een aparte rekening te nemen voor de vaste lasten. Maandelijks wordt er bij het ontvangen van het salaris het bedrag voor de vaste lasten overgeboekt. Het geld dat overblijft op de betaalrekening kan gebruikt worden voor de boodschappen, kleding, brandstof, vrije tijd enz. En op is op. Op deze manier geeft dit meer inzicht in wat maandelijks nog over is om te besteden.

Zo zou mijn zoon een aparte rekening voor zijn kledinggeld moeten hebben. Het nadeel hiervan is dat hij voor deze rekening ook weer een aparte pas nodig heeft. Bij een aparte vaste lasten rekening is dit niet nodig want dit zijn betalingen die vaak via een automatische incasso worden geïncasseerd en anders kan je het via internetbankieren met je gewone betaalpas voor elkaar krijgen. Maar 2 aparte passen voor 2 rekeningen ik geloof niet dat dat gaat werken. Daarnaast interesseert het hem eigenlijk ook niet of hij geld uitgeeft voor kleding of iets voor zichzelf. En als de ene pas het dan niet doet dan zal hij ongetwijfeld de andere proberen.

Om inzicht te krijgen moet hij dus een overzicht bijhouden van alle inkomsten en uitgaven, net zoals ik dit voor mezelf en voor mijn klanten doe. Op basis van de afschriften van internetbankieren heb ik voor hem ook een overzicht gemaakt. Ik geloof dat het op dit moment nog iets teveel gevraagd is om dat zelf te gaan doen. Zelfs het opruimen van zijn voetbaltas is al een probleem op zich dus het bijhouden van een administratie gaat echt veel te ver.

Een voordeel van deze situatie is wel dat hij super gemotiveerd is, als het in zijn kop zit dan zit het niet in zijn kont. Dus dit moment kunnen we gebruiken om hem eens bewust te laten kijken naar zijn inkomsten en uitgaven. Duidelijk werd dat het geld dat op zijn rekening stond bestemd was voor kleding en hij zelf nog maar een beperkt bedrag te besteden had. Zijn zakgeld brengt hij iedere week naar de supermarkt dus echt veel blijft er niet over. Leuk om te zien maar verder zal het hem een zorg zijn.

Vanuit mijn werk heb ik regelmatig te maken met jongens met inkomens waarvan gezinnen moeten leven. Ze wonen nog thuis maar kunnen van hun geld niet rondkomen en creëren zelfs behoorlijke schulden. Mijn zoon is in juli jarig en hij neemt alvast een voorschot op zijn verjaardagsgeld. “Ik heb komende maand toch geen kleding nodig”. Hij is nu in feite al aan het lenen voor luxe goederen en dat is hetgeen waar mijn klanten ook vaak de fout ingaan. Ze zijn nog aan het aflossen van een lening van een auto of een mobiel die ze allang niet meer hebben. Je kan pas wat kopen als je het geld hebt en eerder niet.

Maar ja, wat is nu wijsheid in deze: loslaten en de televisie laten kopen of het verbieden omdat het kledinggeld betreft. Leren doe je het beste door het zelf te ervaren dus de televisie laten kopen en dan maar hopen dat hij komende maand nog een groeispurt krijgt. Wat dan wel weer leuk is, is dat ik niet de enige ben met dit soort problemen. De Rabobank heeft op 3 juni een thema-avond georganiseerd voor ouders “Hoe praat ik met mijn puber over omgaan met geld”. Ik heb mezelf alvast ingeschreven.

Geld inzicht

Geld inzicht-blog

Afgelopen week weer iemand geholpen met zijn financiën. Vaak komt het op hetzelfde neer. De problemen ontstaan omdat ze geen idee hebben waar het geld naar toe gaat. Er wordt niet gecontroleerd of alle rekeningen via automatische incasso betaald zijn. Ook zijn er rekeningen die eigenlijk te groot zijn om in 1 keer te betalen (gemeentelijke heffingen) maar hebben ze het betalen in termijnen niet geregeld.

Af en toe slipt er een rekening door en worden er herinneringen gestuurd. Meestal is het geld dat per maand binnenkomt maar toereikend om de normale lasten te betalen en een extra betaling van een herinnering wordt uitgesteld. Dit proces herhaalt zich en iedere maand loopt de achterstand op. Er komen bijkomende kosten en de rekening wordt hoger en nog lastiger om te betalen. Door onverwachte rekeningen, bijvoorbeeld verkeersboetes en steeds meer herinneringen wordt het openen van post vervelend en zelf soms niet meer gedaan.

Bedrijven dragen hun openstaande facturen over aan incassobureaus. Hierdoor worden rekeningen verhoogd met incassokosten en als ook die niet betaald worden gaan ze naar de rechtbank en komen er nog proceskosten bij. Waarbij er over wordt gegaan op loonbeslag. De werkgever wordt verplicht de rekeningen te betalen van de werknemer en hierdoor ontvangt de werknemer minder salaris. Waardoor er dus weer minder ruimte overblijft om de maandelijkse rekeningen te betalen en en zo gaat het van kwaad tot erger.

Het is dus belangrijk om boven op je financiën te zitten. Iedere maand controleren of alle betalingen gedaan zijn is noodzakelijk, zeker als het al geen vetpot is. Ik houd mijn inkomsten en mijn uitgaven bij in een Excel sheet zowel voor mijn klanten als privé. Op basis van de digitale bankafschriften registreer ik al onze inkomsten en uitgaven. Ik doe dit al jaren en op deze manier kan je ook je zien wat je kosten over de jaren heen doen. Tevens breid ik het steeds verder uit en is het niet meer alleen een huishoudboekje maar heb ik ook inzicht in onze spaarrekeningen, beleggingen, pensioen en hoever we staan met onze financiële vrijheid.

Indien je alleen een huishoudboekje wilt bijhouden is het ook mogelijk om gebruik te maken van het online huishoudboekje van je bank (Tim van ING, huishoudboekje van Rabobank, financieel dagboek van ABN Amro). Indien je meerdere betaalrekeningen hebt bij verschillende banken dan is het lastig om op deze manier een totaaloverzicht van je inkomsten en uitgaven te krijgen. In dat geval zou je wel gebruik kunnen maken van Afas Personal. Hier kan je de bij- en afschrijvingen afkomstig van verschillende bankrekeningen in verwerken.

Een voordeel van het gebruik maken van deze huishoudboekjes is dat het afschrijvingen gaat herkennen. In 1e instantie moet je aangeven welke afschrijving in welke categorie hoort maar hij gaat steeds meer herkennen. Als jij aangeeft dat de uitgaven van Albert Heijn bij de huishoudkosten horen dan zal hij iedere volgende afschrift van AH daar weer onder laten vallen. Als alle gegevens zijn geregistreerd dan zijn er vele overzichten beschikbaar die duidelijk maken waar jij je geld aan uitgeeft.

Van welke product je gebruik maakt is eigenlijk niet zo belangrijk. Belangrijk is dat je iedere maand tijd besteed aan je administratie. Is alles betaald, heb ik nog achterstanden, waar geef ik mijn geld aan uit, kan ik nog meer sparen? Wat voor werkwijze en hulpmiddelen je daarvoor gebruikt is persoonlijk. Kies een werkwijze die bij je past en die je vol kan blijven houden.

Sinds een half jaar is de administratie van mijn zoon ook verder uitgebreid. Voorheen kreeg hij iedere week zijn zakgeld “handje contantje” en als het op was dan was het op. Hij kon niet lenen en kon dus ook niet echt in de problemen komen. Maar nu heeft hij kledinggeld en maakt hij gebruik van een betaalrekening inclusief betaalpas. Zijn zakgeld en kledinggeld wordt iedere maand overgemaakt en hij moet zelf zijn uitgaven in de gaten houden.

Het gedrag dat ik zie bij mensen met financiële problemen zie ik ook bij mijn zoon. Hij heeft geen idee waar hij zijn geld aan uitgeeft. Hij leeft nu en als hij vindt dat hij iets nodig heeft dan koopt hij het. Als hij uit school komt op de fiets, komt hij met z’n vrienden langs een supermarkt en dan is de verleiding vaak groot om te stoppen. Voorheen was het duidelijk, als hij geen geld bij zich had, dan hoefde hij niet te stoppen want dan kon hij toch niets kopen. Nu staat er vaak geld op zijn rekening want hij moet bijvoorbeeld 2 maanden kledinggeld sparen om nieuwe schoenen te kunnen kopen. Dat zijn zakgeld voor die maand al lang op is heeft hij niet in de gaten en dat hij zijn kleedgeld aan het opeten is, daar heeft hij op dat moment geen last van.

Ik houd zijn rekening wel in de gaten, die mogelijkheid heb ik nog tot zijn 18e jaar. Daarop zie ik wel dat het niet goed gaat en ik wijs hem er ook wel op. Maar verder dan dat wil ik niet gaan, ook hij heeft recht op zijn eigen fouten. Maar mocht je van de winter denken, wat loopt die jongen er toch voor schandaal bij dan weten jullie hoe het komt. Hopelijk leert hij er van en als hij dan dadelijk zijn eigen huishouding moet gaan voeren dan hoop ik dat hij mij, als budgetcoach, niet nodig heeft.

Cashflow game

ratrace

De jeugd geeft makkelijk geld uit

De laatste tijd hoor ik regelmatig over financiële problemen van kinderen. Als ze vanaf 18 jaar zelf voor hun financiën gaan zorgen, vaak buiten het blikveld van de ouders, levert dat de nodige problemen op. De zorgtoeslag wel ontvangen, maar de zorgverzekering er niet meebetaald. Voor de nieuwste telefoons worden dure abonnementen afgesloten. Mee willen doen met de laatste mode en niet vergeten: uitgaan. Het kost allemaal handen vol geld en keuzes worden niet gemaakt. Sparen komt niet meer voor in hun vocabulaire en het hebben van schulden lijkt steeds normaler.

Leren met geld omgaan

Aangezien ik zelf een puber heb rondlopen die over een aantal jaren zijn eigen broek moet ophouden, zal hij ook financieel opgevoed moeten worden. In elk geval willen we niet dat hij schulden opbouwt, maar eigenlijk willen we nog een stap verder gaan. Een belangrijke les die we hem willen meegeven is dat hij moet nastreven dat hij niet zijn hele leven voor zijn inkomen afhankelijk is van een baan. Het geld dat hij verdient moet voor hem gaan werken (Robert Kiyosaki – Rich dad poor dad). Dit betekent dus dat hij niet al zijn geld moet uitgeven, maar juist moet gebruiken om vermogen op te bouwen.

Spelenderwijs leren

Voor de afgelopen zomervakantie had ik het boek van Robert Kiyosaki aangeschaft en zowel mijn partner als ik hebben het meerdere keren gelezen. Maar mijn puber is resoluut: dat ga ik echt niet lezen! Het is natuurlijk ook niet cool om zo’n boek te lezen. Nu heeft Robert Kiyosaki al gelijk begrepen dat het veel leuker is om via een spelletje te leren. Daarom hebben we het spel Cashflow van hem aangeschaft. En als er iets is wat mijn zoon graag doet, dan zijn het spelletjes spelen. Het liefst natuurlijk op de Playstation, maar op sommige momenten is een bordspel ook goed.

Hoe werkt het?

Om het spel te winnen moet je je droom zien te realiseren, maar dat is alleen maar mogelijk als je uit de ratrace weet te ontsnappen. Hiervoor moet je naast je gewone inkomen ook inkomen vanuit investeringen (passief inkomen) genereren. Als je passief inkomen voldoende is om je uitgaven te bekostigen mag je uit de ratrace en kan je beginnen je droom te realiseren. Het is een erg leuk spel en het wordt heel duidelijk dat als je weer het nieuwste van het nieuwste wilt kopen, je voorlopig nog in de ratrace blijft.

Samen leren

Dus ik stel voor ga met je kinderen Cashflow spelen. Erg leuk en leerzaam ook voor jezelf. En om ervoor te zorgen dat je, door de aankoop van het spel, zelf niet nog langer in de ratrace moet blijven kan je het ook online spelen of bij mij komen lenen.