Berichten

Het komt allemaal door jou

Het komt allemaal door jou

Klagen, zeuren, niet blij zijn, maar er iets aan doen: ho maar. Mijn zoon heeft er op dit moment echt een handje van. Iedere dag is het eten niet goed, maar de uitdaging aannemen om zelf een lekkere maaltijd te bereiden is er niet bij. Koken is niet mijn hobby, maar zo slecht is het nu ook weer niet. Grootste probleem voor mijn zoon is dat mijn maaltijden te veel groente bevatten. Lekker makkelijk commentaar leveren, maar zelfs het uitzoeken van een recept is al teveel moeite.

De voetbal is ook zo’n issue. Hij is niet blij met hoe het gaat. Maar naar zijn rol in het geheel kijken dat is er niet bij. Alles en iedereen moet veranderen maar hij niet, want het is niet zijn schuld. Ook zijn teamgenoten voelen zich niet verantwoordelijk, de coach begrijpt er volgens het hele team echt werkelijk niets van. Dat voetbal een teamsport is waarbij iedereen zich moet inzetten voor een goede samenwerking snappen ze wel. Dat ze daarvoor eerst naar zichzelf kunnen kijken gaat een stap te ver. Eerst moeten de trainingen leuker en dan gaan ze wel meer hun best doen.

Ik stel mijn zoon vaak de vraag: ‘Wat kan jij er aan doen om de situatie te veranderen?’ Door eerst zelf een betere inzet te tonen op de training ontstaat er vanzelf een wisselwerking. Anderen gaan ongetwijfeld meedoen en ook de trainer gaat nadenken over hoe het leuker kan. Op deze manier neem je zelf verantwoordelijkheid voor de situatie en ben je in staat om het te verbeteren. Ik hou er wel van. Ik sta graag zelf aan het stuur en zeker van mijn eigen geluk.

Dat dit lastig is realiseer ik me. Het is makkelijker om de schuld bij een ander neer te leggen, want dan hoef je er zelf niets aan te doen en we hebben een excuus. Het vergt ook wel moed om je eigen rol te onderkennen voor de situatie waarin je je bevindt. Wat is jouw aandeel in het feit dat je partner vreemd gaat? Of wat had ik anders kunnen doen om te voorkomen dat ik nu zoveel schuld hebt? Niet leuk, maar wel prettig om te weten dat niet alles je zomaar overkomt. Je hebt wel degelijk invloed.

Dit geldt ook voor je pensioen. Je kan natuurlijk als het zover is gaan klagen dat het allemaal zo slecht geregeld is. De overheid, de banken en de pensioen- en verzekeringsmaatschappijen hebben niet goed voor je gezorgd. Lekker makkelijk en in ieder geval een excuus voor de situatie waarin je zult belanden. Als je op dit moment zelf aan de slag gaat, zorg je ervoor dat je minder afhankelijk wordt. Ga nu zelf aan het stuur staan voor later. Dat betekent wel dat je uit de luie stoel moet komen en jezelf een schop onder je kont moet geven. Werken aan je administratie vinden velen niet leuk, maar is helaas noodzakelijk.

Ik herken het allemaal erg goed en dat is waarschijnlijk ook de reden dat het gedrag van mijn zoon me zo mateloos irriteert. Niets menselijks is mij vreemd. Een aantal zaken zou ik graag anders zien, maar daar kan ik helaas niets aan veranderen. Ik zou graag eerder naar mijn bed gaan en ‘s ochtends vroeg beginnen, maar ja ik ben een avondmens. Ik zou ook graag meer begrip voor mijn zoon hebben, maar ja hij snapt niet dat ik het juist zo goed met hem voor heb. Eigenlijk wil ik ook een paar kilo lichter wegen, maar ja ik heb zware botten.

Excuses zijn zo makkelijk te vinden en zo handig om jezelf tevreden mee te stellen. De schuld buiten jezelf neer leggen zodat je er niets aan hoeft te doen. Vaak hebben we ook nog begrip voor elkaar en steunen we elkaar met onze excuses. “Nee, als je heel de week hard gewerkt hebt dan snap ik dat je in het weekend geen zin hebt in je administratie.” Wil jij veranderingen voor elkaar krijgen dan is er maar één manier. Stop met zoeken van excuses.

Doe je ze er een plezier mee?

Doe je ze er een plezier mee

Een auto als cadeau

Het gebeurt in mijn omgeving volgens mij nog niet vaak, maar er zijn kinderen die een auto van hun ouders cadeau krijgen. In de blijdschap van het slagen voor het examen van zowel het rijbewijs en de middelbare school kan het ineens zomaar gebeuren. Er is hard voor gewerkt dus hebben ze wel een stevig cadeau verdiend. De eerste kinderen waar ik het bij meemaakte, daar kon ik het nog een beetje verklaren. Geboren met een gouden lepel in hun mond, hoorde dat er eigenlijk gewoon bij. Het was eigenlijk raar geweest als ze het niet gekregen hadden.

In mijn vriendenkring

Maar nu afgelopen week kwam het ineens een stuk dichterbij. De dochter van vrienden van mij is geslaagd voor haar beide examens en heeft een auto gekregen. Ze hebben nog meer kinderen, dus ik denk dat het daar ook voor gaat gelden. Voor het verlossende ja-woord was er nog wel twijfel of de auto er wel of niet moest komen. Maar in de euforie van het moment is gelijk de auto gekocht. Het ijzer smeden als het heet is, is hierbij zeer toepasselijk. Is de trend nu gezet en wie gaan er volgen? Bij zoonlief begonnen zijn ogen al een beetje te glimmen toen hij het hoorde. Hij ziet mogelijkheden, een VW Polo vindt hij wel een leuke auto.

Niet alleen de lusten

Bij het kopen van een auto heb je natuurlijk de aanschafprijs, maar ook de kosten om hem te gebruiken. De verzekering, de belasting, het onderhoud en niet te vergeten de brandstof. De auto is voor haar aangeschaft, maar de gebruikskosten gaat ze zelf betalen. Ik schat per maand minimaal €50,- aan kosten. Iedere maand een dag werken om erin te kunnen rijden en misschien nog wel meer ook. Of het nou allemaal wel zo gunstig is, blijft de vraag. Bij haar nieuwe studie zit een OV-jaarkaart en in het weekend staan er van haar ouders 2 auto’s voor de deur. Ik geloof dat ze elektrisch rijden, maar anders moet ze een keer tanken als ze het slecht treft.

Slechte start voor financiële vrijheid

In het kader van financieel vrij worden en kunnen ontsnappen uit de ratrace is het hebben van een auto een minpunt. Het is een liability, een bezit dat geld kost. Het is slimmer om assets te kopen, bezit dat geld oplevert. Door de auto wordt ze verplicht om te gaan werken, terwijl als ze bijvoorbeeld aandelen had gekregen die winst uitkeren, ze zelfs minder kan gaan werken. Aan de andere kant ervaart ze nu wel direct de lasten van een liability en zorgt dat ervoor dat ze in de toekomst misschien andere beslissingen gaat nemen. Je kan niet beter leren, dan door het zelf te ervaren.

Een eigen auto wel van deze tijd?

Je eerste eigen auto is vaak ook een bijzondere aankoop. Vol trots wordt er verteld wat het was, welke kleur, hoe oud en hoeveel ervoor betaald is. Van andere auto’s weten we dat niet meer, maar de eerste blijft speciaal. Het zelf bij elkaar sparen en kopen zorgt voor extra waardering. De vraag is of dit ook niet een beetje van vroeger is. De verhalen die ik nu hoor is dat de jeugd geen bezit meer wil hebben. Ze delen of lenen wel als ze wat nodig hebben. Een veel betere trend om lekker flexibel te blijven en geen onderdeel te worden van de ratrace. Vooral geen langlopende verplichtingen aangaan.

Niet altijd handig

Is een auto krijgen, waar je zelf het gebruik van moet betalen, dan wel een mooi cadeau? Als er geen gebruik gemaakt wordt van de eenmalige vrijstelling dan moet er ook nog schenkbelasting betaald worden! Ik zelf denk dat het in eerste instantie wel leuk is om een auto te krijgen, maar dat in het dagelijks leven al snel de nadelen ervaren zullen worden. Je bent waarschijnlijk vaker de Bob, iedereen wil meerijden en iedere maand betalen terwijl je er niet zo vaak gebruik van maakt. Misschien is de wens de vader van mijn gedachte?

Geld goed gaan investeren

Mijn advies aan de dochter van mijn vrienden is het volgende: Ik zou de auto verkopen, het geld investeren, het geld dat je uitspaart aan niet betaalde gebruikskosten gaan sparen, de auto’s van je ouders gebruiken en de enkele keer dat je misgrijpt, van het geld op je rekening een taxi bestellen. Op deze manier heb je wel de lusten, maar veel minder de lasten. Je kan natuurlijk ook gewoon op kamers gaan in de stad en dan heb je helemaal geen auto nodig.

Het weerstaan van verleidingen

Het weerstaan van verleidingen

Je kind om leren gaan met geld blijft lastig. Waar doe je goed aan? Mijn zoon ontvangt kleedgeld, maar kleding kopen ho maar. Hij geeft zijn geld aan alles uit behalve aan kleding. Dit zorgt ervoor dat hij, inclusief het geld dat hij verdient met zijn bijbaantje, een behoorlijk rijke puber is. Voorheen pinde hij al zijn betalingen en kon ik zien waar hij zijn geld aan uitgaf. Het waren vooral aankopen bij supermarkten, snackbars en fastfoodketens en niet te vergeten de bus. Tegenwoordig haalt hij steeds meer geld direct uit de muur en de vraag is waaraan hij dit besteedt? Waarschijnlijk nog steeds bij de supermarkt, maar dan aan aankopen via een 18-jarige!

Zijn klerenkast heeft hij uitgebreid, want ik zie hem steeds vaker in kleding wat niet van hemzelf is. Op deze manier loopt hij nog niet tegen problemen aan van kledinggebrek. Best lastig allemaal, want dit is natuurlijk niet zoals ik het graag zou zien. Als kind van een moneycoach gaat hij natuurlijk goed met zijn geld om. Kleedgeld wordt gebudgetteerd en aan kleding besteedt. Het geld van zijn bijbaantje zet hij gedeeltelijk op een spaarrekening zodat hij leert sparen. De rest gebruikt hij om bij een avondje uit een colaatje te kopen. Welkom in de echte wereld, zo werkt het dus niet bij mijn zoon.

Ik vraag me af of het niet beter is om te stoppen met zijn kleedgeld. Hij heeft nu veel geld te besteden en waaraan hij dat doet, daar word ik niet blij van. Hij is nog in de groei en zijn kleding wordt dus nog te klein. Ook ‘voetbalt’ hij in zijn vrije tijd en trapt op deze manier nog gaten in zijn schoenen. Je wilt als ouder dat je kind er leuk en verzorgt bijloopt. Daarnaast gebruikt hij zijn geld voor zaken die niet goed voor hem zijn. Teveel snoep, frisdranken en verkeerd voedsel om het over drank en sigaretten nog maar niet te hebben. Het kleedgeld werkt op meerdere vlakken tegen mij.

Het weerstaan van verleidingen is voor volwassenen al moeilijk. Zodra ze weten dat het geld er is, dan wordt het uitgegeven. Zelfs als het er niet is dan lenen ze het. Nee zeggen tegen verleidingen is blijkbaar heel moeilijk en het hebben van geld maakt het niet makkelijker. Soms denk ik dat ik mijn zoon beter kan beschermen tegen al de verleidingen door hem te beperken in zijn geld. Gewoon zijn kleren betalen en hem helpen door een bedrag van zijn salaris over te boeken naar een spaarrekening waar hij niet bij kan. Wanneer stop je hier dan mee, voor iedere leeftijd zijn er nieuwe verleidingen?

Een belangrijk leermoment komt als hij tegen de beperkingen van zijn geld aanloopt. Hopelijk sta ik dan sterk in mijn schoenen en kan ik mijn poot stijf houden. We gaan dan ongetwijfeld de discussie krijgen dat hij te weinig kleedgeld ontvangt. Ik ben hier in ieder geval al op voorbereid. Bij deze timmerman piepen de deuren niet. Ik maak maandelijks een overzicht van mijn zoon zijn inkomsten en uitgaven en ik kan hem haarfijn laten zien waar hij zijn geld aan besteed. Annemarie van Gaal zou zeggen dat hij een te hoog pin-gedrag heeft.

Hoe lastig het ook is en hoe tegenstrijdig het ook voelt, toch denk ik dat het goed is dat hij kleedgeld heeft. Voor sommigen is het weerstaan van verleidingen moeilijk en op deze leeftijd kunnen we hem nog helpen. Nu praten we over honderden euro’s, maar als hij dadelijk zijn eerste echte baan heeft dan praten we over duizenden euro’s. Vanaf zijn achttiende kan ik niet meer bij zijn rekening en is hij vogelvrij. Daarbij wordt mijn invloed op hem met de jaren minder en dat is goed. Hij mag zijn eigen fouten maken en dat mag ik ook. Voor zijn bestwil is het beter als ik dat, met betrekking tot zijn opvoeding, niet teveel doe.

Je leven in de wachtstand

Je leven in de wachtstand

Ik hoor het steeds meer om mij heen. Het heeft ongetwijfeld met mijn leeftijd te maken. Mensen die in een baan zitten waar ze het niet meer naar hun zin hebben. Teveel reorganisaties, uitgeklede functies, onzekerheden door weer een toekomstige ontslagronde. Maar ook te lang in dezelfde routine en er geen lol meer aan beleven. Er zijn er steeds meer die ontslagen worden en waarvoor het lastig is om weer aan nieuw werk te komen. Geld speelt in deze situaties vaak een bepalende rol.

Ik houd nog maar even vol, want ik verdien zoveel en als ik wat anders ga doen dan ga ik nooit zoveel verdienen. Als ik nu weg ga dan loop ik misschien een goed sociaal plan mis. Als ik deze baan aanneem dan verdien ik nog minder dan dat ik vanuit mijn WW-uitkering krijg. Ik zou wel willen starten met een eigen onderneming, maar dan loop ik risico met het ontvangen van mijn WW-uitkering. Dat laatste is heel herkenbaar voor mij.

Eigenlijk zet je je leven tijdelijk in de wachtstand. Je wacht totdat je geen recht meer hebt op de uitkering of je wacht totdat je werkgever de beslissing voor je neemt. Vanuit eigen ervaring kan ik vertellen dat ik een enorme vrijheid voelde toen mijn uitkering over was. Ik vond dat ik al die jaren hard had gewerkt en dus bijgedragen had aan mijn eigen uitkering. Ik verdiende een behoorlijk salaris en van best veel naar helemaal niets was een te grote overgang. Het was niet mijn idee geweest om te stoppen met werken. Ik had het geld niet nodig om in mijn levensbehoefte te kunnen voorzien, maar ik had het wel nodig in mijn verwerkingsproces: wennen aan het minder verdienen.

De bijbehorende verplichtingen nam ik daarbij op de koop toe. Verantwoording afleggen over hoeveel moeite ik deed om een nieuwe baan te vinden. Plichtsgetrouw als ik ben was dat een hele belasting. Vanuit de WW een bedrijf starten stelt nog meer eisen en het einde van mijn WW-uitkering voelde als een enorme last die van mijn schouders viel. Afgelopen week herkende ik hetzelfde bij een vriendin. De WW-uitkering is over en alles gaat ineens stromen. Ze weet wat ze wilt met haar bedrijf en alles valt op dit moment op zijn plaats. Voor hoeveel meer mensen zou dit gelden?

Iets wat er is om je te helpen, kan je dus behoorlijk in de weg zitten. Zeker bij banen waar je het echt niet meer naar je zin hebt. Blijven zitten omdat je denkt dat veranderen per definitie financiële achteruitgang betekent. Je zekerheid opgeven, maar hoe zeker is die baan eigenlijk? Je weet dat je situatie gaat veranderen, maar je neemt hierover niet zelf de regie in handen. Gewoon afwachten wat er gaat gebeuren en maar kijken of en wat voor baan ze voor je bedenken.

Als ik het nu allemaal zo bekijk dan denk ik: ga gewoon aan de slag. Neem die leuke uitdagende baan ook al verdient het minder. Wie weet wat voor mogelijkheden er allemaal weer op je afkomen. Ga zelf op zoek naar iets nieuws en wacht het sociaal plan niet af. Het leven is te kort om hele dagen bezig te zijn met werkzaamheden waar je geen energie van krijgt. Ik hoor jullie al denken, jij hebt makkelijk praten. En dat is waar, maar daar heb ik wel zelf voor gezorgd en dat kunnen jullie ook.

Ga kritisch door je uitgaven heen. Zorg dat je van minder inkomen kan leven en ga dat extra sparen. Verkoop al de overbodige spullen via marktplaats en bouw je buffer verder op. Ga op zoek naar die nieuwe baan of begin naast je huidige werk voor jezelf. Start met een studie en begin met je omscholing als je het roer echt helemaal om wilt gooien. Als je eenmaal de stap genomen hebt, weet ik zeker dat het moment komt dat je zegt, had ik dit maar veel eerder gedaan.

Ik weet dat het een zinloos advies is, want zo werkt het niet. We blijven gewoon wachten op hetgeen waar we denken recht op te hebben. We weten wat we hebben en niet wat we krijgen. Voor een deel van mijn leeftijdsgenoten is het misschien te laat, maar vertel je ervaringen wel door aan je kinderen. Zorg dat zij wel aan de slag gaan om geld voor ze te laten werken. Mochten zij dan richting de vijftig lopen en het niet naar hun zin hebben dan zijn ze in ieder geval financieel in de gelegenheid om keuzes te maken. Op deze manier sta je in iedere geval niet voor niets in de wacht.

Gemakkelijk geld verdienen met aandelen

Gemakkelijk geld verdienen met aandelen

Langzaamaan komt er bij mijn zoon steeds meer het besef dat hij geld nodig heeft. Zijn rijbewijs halen komt in zicht en een auto zou dan leuk zijn. Stappen met vrienden is gezellig, maar het kost ook geld. Komende zomer 2 weken naar Renesse is leuk, maar het kost wat. De sponsorkraan vanuit zijn ouders staat nog behoorlijk open, maar hij krijgt door dat deze vaker dicht gaat en alleen nog opengezet wordt voor belangrijke zaken. Aan zijn studie zullen we bijdragen, maar zijn vertier zal hij steeds meer zelf moeten bekostigen.

Een vriendje van mijn zoon heeft voor zijn studie een lening met zijn ouders afgesloten. Is geen verkeerde zet, denk ik. Op deze manier realiseren ze zich in ieder geval dat leren veel geld kost en dat het allemaal niet vrijblijvend is. Het betreft een dure opleiding. Of hij zijn opleiding met succes afrondt of niet, hij blijft zitten met een behoorlijke schuld. Een schuld die met de opleiding op zak een stuk makkelijker terug te betalen is dan zonder.

Een vriendin van mij heeft haar dochter heel bewust betrokken bij de lening van DUO. Dochterlief gaat maximaal lenen, omdat ze ook op kamers gaat. Het gaat over veel geld voor een 17-jarige en ze heeft er heel goed over nagedacht of ze het wel echt wilt. De keuze is bewust en hopelijk is ze voldoende gemotiveerd om de opleiding met goed resultaat af te ronden. Hoe wij dat precies gaan regelen met onze zoon en zijn mogelijke studieschuld daar zijn we nog niet uit. Maar dat hoeft ook nog niet. We hebben nog even de tijd en waarschijnlijk zelfs wel een jaartje langer.

Iets wat ons ook bezighoud is hoe we ervoor kunnen zorgen dat onze zoon snapt dat de levensstandaard, zoals wij die erop nahouden, alleen kan omdat we altijd hard gewerkt hebben. Wil hij zo’n zelfde standaard blijven houden, dan zal hij hiervoor ook hard moeten werken. Naast een goede opvoeding, goede opleiding en een start met passief inkomen, zal hij zelf voor de rest moeten zorgen. Ik weet niet of dat kwartje al bij hem gevallen is.

In ieder geval is het hem wel duidelijk geworden dat hij de komende 2 jaar behoorlijk geld nodig heeft voor zijn rijbewijs en auto. Via zijn werk bij de Appie gaat hij dit volgens hem allemaal niet bij elkaar gespaard krijgen. Hij heeft daarom besloten dat hij in de aandelen wilt. Hij gaat zijn geld makkelijk verdienen door wat te handelen op de beurs. Mijn partner heeft wel geprobeerd uit te leggen, dat als dit zo makkelijk was er wel heel veel meer mensen dit zouden doen. Er zou dan niet echt veel gewerkt meer worden. Ik geloof niet dat hij zich hierdoor laat tegenhouden.

Bij BinckZelf beleggen hebben we al een beleggingsrekening voor hem, maar hier bouwen wij met behulp van dividendaandelen aan zijn passief inkomen. Deze rekening mag hij van ons niet gebruiken. Voor het snel verdienen van geld is een nieuwe rekening aangevraagd. Hij heeft ons gevraagd om €100,- voor te schieten, zodat hij kan starten. Hij wil gaan beleggen met geleend geld! Ik denk dat we voor het leereffect, maar een goed rentepercentage gaan vragen.

Ik ben benieuw hoe het zich verder gaat ontwikkelen. Ik merk niet dat hij zich al aan het verdiepen is in aandelen. Ik denk dat hij van ons de juiste tip verwacht dat ervoor gaat zorgen dat het geld binnen gaat stromen. Maar misschien vergis ik me. Dat hij zelf wil gaan handelen met aandelen vind ik positief. De reden waarom is niet helemaal de juiste. Het is in ieder geval beter dat hij nu ervaring op doet als wij meekijken, dan dat hij dadelijk zijn maandsalaris vergokt als hij op zichzelf woont.

Ik weet nog niet met wat voor resultaat ik blij moet zijn. Te makkelijk winst zodat hij overmoedig wordt en misschien school overbodig gaat vinden is niet fijn. Maar verlies, zodat hij de aandelenmarkt naast zich neerlegt, vind ik ook niet leuk. Ik heb er geen invloed op en dus zal de tijd het ons leren. Voor alsnog staat hij niet te springen. De rekening is een week in zijn bezit en hij heeft nog geen actie ondernomen. Waarschijnlijk ligt zijn aandacht nu ergens anders door het mooie weer. Maar mocht je hem over een half jaar op een spiksplinternieuwe scooter tegenkomen, dan weet je hoe hij deze heeft verdiend.

Beïnvloeding

Beïnvloeding

Mijn zoon heeft de leeftijd waarop hij vindt dat zijn ouders echt niets van hem begrijpen. De enige die het allemaal wel begrijpen zijn z’n vrienden. Vrienden beïnvloeden elkaar allemaal en het drinken van alcohol is hier een voorbeeld van. De meeste hebben al lang en breed hun eerste biertje op en mijn zoon vormt hierop geen uitzondering. Ze doen het allemaal en het feit dat het van ons niet mag verandert daar niets aan. Helaas vindt hij het lekker dus de discussie gaat nog een tijdje duren.

Wij zijn ook de enige ouders die zo streng zijn en hij is dus de enige die echt niets mag. Best lastig en helaas merk ik om me heen dat wij in bepaalde situaties ook echt alleen staan. Drinken hoort er nu eenmaal bij. Sommige ouders zijn al blij dat het pas met 15 jaar gebeurt, want zelf waren ze er al veel eerder bij. Anderen geven aan dat je het toch niet kunt tegenhouden, dus kan je het maar beter niet verbieden want dan gaan ze het juist stiekem doen. Lastige dilemma’s maar ouders die het daadwerkelijk verbieden en hun kinderen ook straffen als ze er achter komen, die kom ik niet veel tegen.

Dit is een negatieve kant van beïnvloeding, maar er zijn natuurlijk ook positieve kanten. Met een zekere regelmaat proberen we onze zoon aan het werk te krijgen. Er is maar één manier om de waarde van geld te ervaren en dat is door ervoor te gaan werken. Tot op heden ontvangt hij maandelijks zakgeld, busgeld en kleedgeld en hiervoor hoeft hij niets te doen. Het geld is voldoende dus waarom zou hij gaan werken?

Een goede reden is dus als zijn vrienden ook allemaal gaan werken. Best gezellig met z’n allen vakken vullen. Iets waar wij al een jaar mee bezig waren, krijgen z’n vrienden zo voor elkaar. De eerste heeft zich aangemeld en de rest volgt vanzelf. Een contract, een uurtarief, verplichtingen, vakantiegeld, loonbelasting, de eerste stap in de ratrace is gezet.

Hopelijk gaat het werken zijn uitgavepatroon beïnvloeden. Twee uur werken om met de bus naar school te kunnen is een keuze. En is dat ’t shirt die 25 uur werken wel waard? Vakken vullen is nu leuk en lekker makkelijk, maar wil je heel je leven ongeschoold werk blijven doen. Misschien heeft naar school gaan toch een functie? Thuis praten wij over financiële vrijheid, door te gaan werken voor zijn geld gaat dit begrip waarschijnlijk inhoud voor hem krijgen.

Wij proberen hem ook te beïnvloeden door goed gedrag te belonen. Dat mijn zoon daar niet gevoelig voor is, werd al snel duidelijk. We zouden hem zijn rijbewijs geven als hij niet zou roken of drinken voor zijn 18e. Toen hij 14 jaar was gaf hij al aan dan alvast maar te gaan beginnen met sparen voor zijn rijbewijs, want dat ging hem niet lukken. Het is maar goed dat hij nu een baantje heeft, want op dit moment heeft hij nog niet veel gespaard.

Het feit dat hij nu gaat werken geeft ook weer andere zorgen. Hierdoor heeft hij dadelijk meer geld te besteden en kan dat dus uitgeven aan dingen die niet goed voor hem zijn. Het is maar goed dat we een aantal jaren geleden begonnen zijn met kledinggeld. Op deze manier heeft hij, maar ook wij, kunnen wennen aan het hebben van meer geld.

Beïnvloeding is er altijd en overal dus het is belangrijk dat hij zelf goede keuzes leert maken, want voor je het weet heeft hij een fulltime baan met bijbehorend inkomen. Het is grappig hoe mijn zoon dat ziet. Kijk nou naar jullie zelf, jullie zijn van die brave burgers. Ik ben een kind van jullie waarom zou ik het anders doen. Heb een beetje vertrouwen in mij. En gelijk heeft hij.

Lesgeven

Lesgeven

Ik heb afgelopen vrijdag meegedaan met de Finance Run in Amsterdam. Dit is een loopevenement voor bedrijven in de financiële dienstverlening, waarvan de opbrengsten ten goede komen aan stichting LEF. LEF staat voor leven en financiën en richt zich op het financieel opvoeden van de jeugd die op het MBO zit. Zelfredzaamheid wordt steeds belangrijker voor deze doelgroep omdat de overheid zich steeds verder terugtrekt. Na hun studie blijft een groot gedeelte van de studenten straks zitten met een studieschuld. De zorgkosten worden duurder en pensioen wordt minder, we moeten steeds meer voor onszelf gaan zorgen en dus sparen voor later.

LEF is een stichting die dus goed aansluit bij mijn doelstelling: mensen helpen naar financiële vrijheid. Of daadwerkelijk de financiële vrijheid bereikt wordt is minder relevant, maar door inzicht en overzicht bewust met je geld omgaan is essentieel. Op deze manier komen mensen minder snel in de problemen en zijn we dus preventief bezig. Mensen kunnen helpen met het oplossen van hun schulden is fijn, maar het is leuker om te helpen met het voorkomen van schulden en juist vermogen op te bouwen.

Een leuke loop dus met een goed doel en voor mij tevens een goede gelegenheid om eens te netwerken met mensen die werkzaam zijn binnen de financiële dienstverlening. Vanuit de FFP vereniging was er een team opgesteld en dit bood direct een mogelijkheid om mede-ffp’ers te leren kennen. Gezellig hardlopen en ondertussen nieuwe mensen leren kennen. Het was alleen jammer dat het water met bakken uit de hemel kwam zetten, maar dat mocht de pret niet drukken.

Na afloop, onder het genot van een hapje en een drankje, heb ik kennis gemaakt met iemand die zich als gastdocent inzet voor de stichting LEF. Hij gaf aan dat het ontzettend leuk is om te doen en ook erg leerzaam om te zien hoe de jeugd over geld denkt en hoe ze daarmee omgaan. Hij werkt als vermogensbeheerder en heeft vanuit zijn werk voornamelijk te maken met vermogende particulieren en ondernemers. Het lesgeven verbreedt zijn blik en is volgens hem dan ook een win-win situatie. Vanuit de stichting is er een lesprogramma gemaakt en deze wordt toegelicht tijdens een opleidingsdag. Het is de bedoeling dat je minimaal 1x per jaar, samen met een andere gastdocent, een klas 4 lessen van 1½ uur geeft en altijd in het bijzijn van de verantwoordelijke docent.

Je snapt natuurlijk wel dat ik erover na ben gaan denken om ook gastdocent te worden. Maar lesgeven aan 17- en 18-jarigen is nu niet direct een idee waarvan mijn hart sneller gaat kloppen. Mijn FFP certificering zorgt er wel voor dat ik in aanmerking kom om gastdocent te worden. Kennis opdoen over hoe mijn potentiële klanten over geld denken is een kans die ik eigenlijk niet mag laten liggen. Daarnaast is meer ervaring krijgen in het praten over financiën voor groepen voor mij ook niet verkeerd.

Door les te gaan geven snijdt het mes voor mij aan twee kanten. Ik zet me in als vrijwilliger om er voor te zorgen dat er minder mensen met schulden komen en daarnaast is er geen mooiere gelegenheid voor marktonderzoek. Wat er allemaal fout kan gaan in een klas met een hoop mondige leerlingen, waarvoor de les een verplichting is, daar moet ik maar niet over nadenken. Mijn inschrijvingsformulier is ingevuld en opgestuurd. De stap is gezet, misschien hebben ze wel teveel vrijwilligers?

Bijbaantje

Bijbaantje

Afgelopen week hebben we twee pubers aan boord gehad, een vriendje van mijn zoon heeft een weekje met ons meegevaren. Het was erg gezellig en we hebben ook de nodige gesprekken over geld gehad. Het idee dat geld gewoon uit de muur komt zonder dat je er wat voor hoeft te doen hebben ze wel achter zich gelaten. De koppeling hoeveel je nu precies moet werken om een Ben & Jerry’s Cookie Dough ijsje te kunnen kopen daar denken ze nog niet over na. De ijsjes krijgen ze gewoon van ons en dat vinden ze niet meer dan normaal.

Het vriendje van mijn zoon is pas begonnen met een bijbaantje en zijn uurtarief is € 3,28. Het is leuk om zijn werkervaringen te horen. Los van het feit dat hij vindt dat hij niet veel per uur verdient, duren de uren ook nog eens extra lang. In de ruimte waar hij aan het werk is hangt een klok en hij ziet iedere minuut verspringen. Het werk is geestdodend en je moet ook nog doorwerken. Lummelen is er niet bij, want het is goed te controleren hoeveel werk er verzet is. Al met al niet echt uitdagend.

Los van wat hij verdient is de ervaring natuurlijk onbetaalbaar. School is niet leuk, maar als dat ervoor kan zorgen dat je een leukere en beter betalende baan kan vinden dan is het misschien toch wel slim om even het papiertje te halen. Laten we maar zeggen er vallen wat kwartjes en niets werkt zo goed als zelf ondervinden. Hij weet nog niet wat hij later wil gaan doen, maar dit in ieder geval niet. Dus toch maar even leren.

Het zou voor mijn zoon daarom ook geen kwaad kunnen om wat te gaan werken. Hij is over naar de volgende klas en ik hoopte dat hij wat geleerd zou hebben van de spannende laatste schoolweken. Gezien zijn uitspraak daarover ben ik bang van niet: “ Ik hoef heel het jaar niets te doen, alleen de laatste maand is het even bikkelen”. School en leren is niet leuk en dus probeert hij met minimale inzet het toch te redden. Het risico dat hij neemt om net wel of net niet over te gaan dringt niet tot hem door en is allesbehalve belangrijk.

Bewustwording creëren door ook te gaan werken zou goed voor hem zijn, maar we hebben een andere probleem gecreëerd. Hij heeft voldoende geld om te besteden, want hij ontvangt kleedgeld maar heeft nagenoeg niets nodig. Waarom zou hij dus gaan werken, voor nog meer geld op zijn bankrekening? Nergens voor nodig en werken kost veel te veel vrije tijd dus dat is zonde. Twee jaar geleden zijn wij met kleedgeld begonnen en ik dacht dat we veel discussie zouden krijgen over de hoogte van het bedrag. Mijn inschatting was dat het te weinig zou zijn maar niets is minder waar. Eigenlijk is het te hoog.

Echte wensen heeft hij wel, maar daarbij is het voor hem niet meer dan logisch dat deze wel gefinancierd worden door zijn ouders. Een scooter, zijn rijbewijs, een auto en heel graag een Williams, waar heb je anders je ouders voor? Als hij voor zijn achttiende niet rookt en drinkt dan betalen we zijn rijbewijs. En als hij aardig is dan mag hij misschien mijn auto wel eens lenen, maar voor de rest moet hij voor zichzelf gaan zorgen.

Zijn vriendje deed in de vakantie op basis van onze gesprekken een voor mij wel schokkende uitspraak, mijn zoon is lui en verwend en hij vergeleek hem met iemand waar ik niet echt blij van werd. Ik hoop dat het de puberteit is en dat het over gaat, want anders krijgt hij het nog erg moeilijk in zijn leven. Gedurende de vakantie hebben we veel wensen teruggerekend naar het aantal uren dat ervoor gewerkt moet worden met een uurloon van € 5,00. Dit rekende makkelijker en voor een scooter van € 1500,- moet je dan toch ook nog 300 uur werken.

Wil je dus volgend jaar niet meer fietsend naar school, dan wordt het nu hoog tijd om te gaan werken. De mogelijkheid voor een baantje met een beter uurtarief werd hem afgelopen weekend in zijn schoot geworpen, maar daar ging hij niet op in. De scooter is dus toch niet zo’n hele grote wens of hij denkt dat hij ons nog wel kan overhalen. Onze poot stijf houden is het mooiste cadeau dat we hem kunnen geven, helaas realiseert hij zich dat in ieder geval nu nog niet. Eigenlijk zijn we de fase dat geld gewoon uit de muur komt nog niet gepasseerd.

Rijk worden

Rijk worden

Een vriendje van mijn zoon

Ik heb pas een leuk gesprek gehad met een vriendje van mijn zoon. Hij weet al heel goed wat hij wilt en het is leuk om hem daarover te horen praten. Hij wil namelijk graag rijk worden en dat is dan ook nog een onderwerp dat mij aanspreekt. Hoe hij precies rijk gaat worden weet hij nog niet maar het is in ieder geval een goede drijfveer om zijn VWO diploma te halen. Hierna kan hij een goede vervolgopleiding kiezen en dan een baan krijgen waar hij veel geld mee kan verdienen. Hij heeft zijn pad uitgezet.

Geeft geen geld uit

Op dit moment is hij al hard aan het sparen en geeft hij alleen geld uit aan de voor hem noodzakelijke spullen. Mijn zoon noemt hem gierig, want hij stopt niet eens geld in de botsauto’s en ook bij de supermarkt koopt hij niets. Wat mij betreft is hij gewoon goed bezig en weet hij wat hij belangrijk vindt. Hij verkoopt spullen op marktplaats en als hij een baantje kan krijgen dan zal hij dat zeker ook niet laten.

Je geld aan het werk zetten

Volgens het boek Rijke pa arme pa van Robert Kiyosaki is het naar school gaan en leren voor een baan niet het juiste pad om rijk te worden. Wil je rijk worden dan moet je ondernemer of investeerder worden. Ook is het belangrijk om veel kennis op te doen over financiën. Je moet leren om het geld voor jou te laten werken in plaats van dat jij werkt voor je geld, zoals ze je op school leren.

Leren investeren

Een volgende stap voor hem zou zijn dat hij tijd en geld gaat investeren in de aandelenbeurs. Hierin heeft hij zich nog niet verdiept. Op een bankrekening levert geld weinig op dus de aandelenbeurs lijkt een logische stap. Ik krijg de neiging om hem te overstelpen met allemaal informatie, maar als puber staat hij daar ongetwijfeld niet voor open. Wat is dan wel de manier om deze kennis bij hem te krijgen? Er moet toch een makkelijke, laagdrempelige manier voor zijn?

Starten met dividendbeleggen

Zijn vader heeft de papieren voor het openen van zijn zoon’s Alex beleggingsrekening klaarliggen. Beleggen in aandelen met een lange tijdshorizon is minder risicovol en je kan er dus niet vroeg genoeg mee beginnen. Voor onze zoon hebben we ook een beleggingsrekening geopend en de eerste aandelen hebben we gekocht. Wij kiezen ervoor om dividendaandelen te kopen en deze ook niet meer te verkopen. Het is een investering voor de lange termijn.

Geld verliezen is mogelijk

Voor het leereffect is het slimmer om hem zelf aandelen te laten kopen en ook weer te verkopen. Hierdoor ontdek je dat verliezen van geld op de beurs ook tot de mogelijkheden hoort. Ik denk wel dat het een harde leerschool is. Je van je zakgeld gespaarde geld gedeeltelijk kwijtraken zonder het zelf fysiek uit te geven, dat doet pijn. Mijn zoon toont nog weinig interesse in aandelen. Heel af en toe komt er wel eens een vraag omdat hij dan een mail heeft ontvangen van een door ons gedane aankoop maar verder dan dat komt het niet. We beleggen met geld dat wij voor hem gespaard hebben. Dat is toch anders dan je eigen geld.

Voor iedereen leerzaam

Wat in ieder geval wel jammer is, is dat er op school geen les gegeven wordt in omgaan met geld. Het leren budgetteren, sparen en investeren zijn basisvaardigheden die een ieder zich eigen moet maken. Het principe van passief inkomen en de keuze vrijheid die daarmee ontstaat is ook leerzaam. Op deze manier krijgt iedereen in ieder geval de juiste kennis dat er voor kan zorgen dat het aantal tieners met schulden afneemt. Daarnaast is de situatie nu ook gewijzigd als je gaat studeren. Je begint nu met het opbouwen van een schuld waarvoor je na je studie nog jaren moet afbetalen.

Rijk en gelukkig

Dat mijn zoon’s vriendje rijk gaat worden dat geloof ik wel. Het basisprincipe van als je rijk wilt worden moet je je geld niet uitgeven heeft hij goed onder de knie. Met of zonder hulp gaat het hem lukken, want hij wilt het heel graag. De vraag alleen is wanneer hij zichzelf ook rijk vindt. Wanneer ben je rijk genoeg want het is een glijdende schaal. Het moet altijd weer meer en het gras bij de buren is altijd groener. Ik hoop dat hij naast het rijk worden ook gelukkig wordt. Het één is namelijk niet onlosmakelijk met het ander verbonden en geluk is nog steeds niet te koop.

Met de tijd mee

Met de tijd mee

Afgelopen weekend stond ik te praten langs het voetbalveld met de oma van één van de spelers. Hoe we er precies op kwamen dat weet ik niet meer maar het gespreksonderwerp was internetbankieren. Nee, daar deed ze nog niet aan want dat was allemaal wel ingewikkeld. Ze maakt nog gebruik van de acceptgiro’s maar dat is geen probleem want de meeste betalingen lopen via automatische incasso. Die enkele betaling kon nog wel op de oude manier.

Ik begreep van haar dat bankmedewerkers haar al verschillende keren hadden aangeboden om internetbankieren uit te leggen zodat ze haar betalingen voortaan ook elektronisch kan versturen. Onduidelijk wat haar nu precies tegenhoudt maar zover was ze nog niet. Haar telefoon is nog een oude Nokia en deze voldeed ook prima. Ja, ze zat wel op facebook maar voornamelijk voor de leuke foto’s van haar kinderen en kleinkinderen. Een smartphone met handige appjes was zeker niet nodig.

Met al de nieuwe technieken valt het natuurlijk helemaal niet mee om bij te blijven. Alles gaat razendsnel en als je net iets begrepen hebt dan is het al weer veranderd. Het grootste probleem is wel dat als je niet probeert aan te haken, het alleen maar lastiger wordt om dat alsnog te doen. Het leervermogen neemt met de jaren af en de ontwikkeling van de techniek gaat steeds verder en het lijkt ook wel steeds sneller te gaan. Het is voor de dingen waar we in het dagelijkse leven mee te maken hebben belangrijk om met de ontwikkelingen bij te blijven. Dit geldt dus zeker voor het betalingsverkeer.

Het op internet bestellen en direct met iDEAL betalen is toch wel heel gemakkelijk. En ook de internetbankierenapp van je bank is een handig hulpmiddel. Op ieder willekeurig moment weet je hoe je er financieel voorstaat en kan je ook makkelijk geld naar iemand anders overboeken. Een nadeel van de app is dat als je geld naar je spaarrekening hebt geboekt dit in een vloek en een zucht ook weer terug op je betaalrekening staat en je het dus ook veel makkelijker kan uitgeven. Ik vond de app’s op mijn telefoon wel even onprettig. Hoe makkelijk kan iemand anders dan bij mijn financiën. Het is nog belangrijker geworden om je telefoon goed te beveiligen en dat je voorzichtig met je telefoon omgaat.

Het is een kwestie van tijd maar er komt een moment dat als je niet meegaat met de ontwikkelingen, je geconfronteerd wordt met het feit dat je het niet meer zelf kan regelen. Om bijvoorbeeld dan toch naar het theater te gaan moet iemand anders het voor je boeken. Maar als je de aansluiting met de computer al gemist hebt dan valt het niet mee om de nieuwste ontwikkelingen bij te blijven. Ik heb ook niet het gevoel dat de ontwikkelingen hier de komende tijd minder zullen worden. Juist het betalingsverkeer staat aan het begin van een nieuwe periode. Wie had een paar jaar geleden kunnen bedenken dat je zou gaan betalen met je telefoon? Blijft het fysieke geld nog nodig?

Mijn zoon wil weer graag een nieuw mobiel en na jaren genoegen te hebben genomen met de “goedkopere” smartphones heeft hij nu besloten dat hij een Apple wil. Het geld heeft hij op zijn rekening staan maar een groot deel van dat geld is zijn kleedgeld. Je snapt natuurlijk al dat de discussie flink op gang is gekomen. Het blijft lastig want eigenlijk blijft het zijn keuze wat hij met het geld doet maar je moet hem toch ook een beetje beschermen. Het werd het lastigst toen hij aangaf dat het belangrijk is dat hij met zijn tijd mee moet kunnen blijven gaan. Zo knap zoals ze altijd haarfijn weten voor welke argumenten je gevoelig bent.