Geen zin om te bloggen

niets moeten

Niets moeten

Een paar weken geleden heb ik mijzelf toegestaan om minder te bloggen. Ik weet dat als ik dat doe dat ik een groot risico loop dat dit dan ook gelijk het einde betekent van mijn website. Als ik alleen ga schrijven als ik zin heb, dan is dat net als met veel dingen, dan gebeurt dat nooit. Het enige waar ik meestal echt zin in heb is op mijn kont zitten en niets doen. Om leven in de brouwerij te hebben zal ik activiteiten moeten plannen. Op het moment suprême heb ik daar dan geen zin in, maar doe ik het toch want afspraak is afspraak. Mijn dwangmatig moeten doet gewoonlijk de rest.

Geen inspiratie

Het moeten loslaten is wel iets wat ik graag wil en dat zorgt dan gelijk ook voor een spagaat. Er komt minder uit mijn handen en onderneem niets nieuws. Hierdoor valt er ook niet veel te bloggen. We zijn aan het verhuizen naar de boot. Nog een kleinere omgeving, dus er verdwijnen nog wat spullen. De hypotheek is nog niet geregeld, daar hebben we volgende week een gesprek voor. Wat afspraken voor ons nieuwe huis aan het maken. De ordners zijn gedigitaliseerd. Voor de rest niets, mijn lijstje raakt echt leeg. Het maakt mij onrustig. Wat ga ik nu doen? Niets dus.

Toegeven aan mijn onrust

Ons inkomen loopt en op dit moment hebben we de laagste maandelijkse uitgaven van ons leven. Het meer geld willen hebben is niet nodig. Ik ben mijn blog ooit begonnen als stok achter de deur. Ik weet dat ik dit nodig heb om in actie te komen. Nu heb ik eigenlijk veel meer nodig dat ik toegeef aan het niets doen en de echte vrijheid ervaar van het niets moeten. Ik kan je vertellen er is niets moeilijker.

Is het wachten op een omslag? Spontaniteit in acties, ontstaat er creativiteit, leidt dat weer tot meer inspiratie en misschien zelfs tot meer bloggen?

8 antwoorden
  1. Millenial
    Millenial zegt:

    Jouw situatie is mijn droom. Ik zou er erg goed in zijn.

    Het gewone hardwerkende leven valt mij zwaar. En dan heb ik niet eens een gezin of een partner. De hele tijd moeten schikken naar de organisatie, managers, collega’s, ondergeschikten is voor een millennial en solist als ik, heel pittig. Ik draag nog wel de financiële verantwoordelijkheid over iemand anders dus (slecht betaalde) avontuurtjes aangaan, gaat niet.

    Recent was ik met 2 bitcoins en 22 ethereum heel dichtbij het kunnen genereren van passief inkomen. Ik dacht herinvesteren in crypto als de markt weer rustiger wordt. Of vastgoed kopen en verhuren of zo. En minder werken. Handig met een fulltime baan en een deeltijd HBO studie (1e jaar).

    Ik stond op ruim 130K “winst”. Gemaakt met 35K. In 4 jaar. Toen zag ik andere kansen in de cryptowereld waarmee ik deze bullrun nog “klaar kon zijn” (lees: voldoende vermogen genereren om te kunnen leven van een passief inkomen). Dus ging ik van een investeringsmentaliteit naar een handelaarsmentaliteit en toen… zag ik in rap tempo mijn winsten teruglopen.
    De munten die ik aankocht, die ik aankocht deden het best goed maar van elke neerwaartse koersbeweging werd ik stiknerveus en verkocht telkens te vroeg met verlies. Daarnaast zijn er grote (neerwaartse) koersbewegingen die door de hele markt dreunen maar die waren het probleem niet want die kende ik al wel.
    Nu sta ik nog maar op 42K, 7K winst ipv bijna 100. Ik was en ben al maanden verdrietig om het verlies en de fouten. De jaren van geduld. Het plotse ongeduld. De droom die uitgesteld moet worden. Het door moeten knokken op dezelfde weg als afgelopen jaren en het gevoel alles (in de materie verdiepen, risico’s nemen, etc.) voor niks gedaan te hebben.

    Waarom vertel ik dit allemaal? Waarschijnlijk moet ik gewoon m’n ei kwijt. En misschien dat het jou helpt toch te ontspannen, wetende dat je er wel al bent

    Beantwoorden
    • Petra Regoort
      Petra Regoort zegt:

      Speculeren op crypto is voor mij in ieder geval niet de manier. Consequent passief vermogen opbouwen is meer mijn ding, misschien ook meer voor jou iets om je op te richten. Je hebt wel geduld nodig.

      Ik geniet steeds vaker van mijn gewonnen vrijheid, maar het is wel iets wat ik moet leren.
      Veel succes, ik gun je je vrijheid ook.
      Petra

      Beantwoorden
  2. Tom
    Tom zegt:

    Herkenbaar, Petra. Kun je anders geen zomerstop inlassen? Dat heb ik ook gedaan. Ik merk nu na een aantal weken dat er wel alweer blogkriebels naar boven komen 🙂

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *