Het FOMO-gevoel heeft mij in zijn greep

FOMO

Vrijer in quarantaine

Mijn leven in quarantaine verschilt niet zoveel met het leven ervoor. Voornamelijk thuis aan het werk en mijn dagelijkse beweging buitenshuis met verschillende vriendinnen gaat ook gewoon door. De weekenden zijn wel stiller, veel minder sociale contacten en veel meer dan anders op huis aangewezen. Het feit dat het leven voor iedereen stil staat maakt het wel makkelijker te accepteren. Nu het leven langzaam weer op gang komt, heb ik het gevoel dat ik ook meer in beweging moet komen om niets te missen. Het FOMO-gevoel neemt weer bezit van mij.

Wat is FOMO

FOMO staat voor de fear of missing out, de angst om dingen mis te lopen. Ik vond het best prettig zo in mijn eigen coconnetje wetende dat iedereen ook in zijn eigen cocon zat. Het gaf rust. Dit is wat het is en ik mis niks. Anderen hadden juist toen last van het FOMO gevoel. Iedereen wil ineens gaan beginnen met beleggen, bang dat ze de boot missen. En online is er nog nooit zoveel mogelijk geweest. Van de een op de andere dag waren heel veel diensten online beschikbaar. Heel even gedacht dat ik wat miste, maar ik zag geen reden om zaken anders te doen. Om te leven in quarantaine hoef ik niet veel te veranderen. Mijn leven is goed zoals het is.

Gemiste kans

Blijkbaar ben ik voor mijn gemoedsrust afhankelijk van wat anderen mogelijk aan het doen zijn. Raar eigenlijk, want je weet dat je altijd van alles mist en het is onhandig om daar last van te hebben. Een hele uitdaging om daar niet aan toe te geven en via meditatie en yoga mijn rust te blijven zoeken. Het valt niet mee. Niet alleen de activiteiten van anderen zorgen voor onrust, maar ook de mogelijkheid dat de crisis de druk van de huizenmarkt gaat afhalen. Stel je voor dat er weer koopjes komen en het hierdoor mogelijk wordt om te investeren in vastgoed. Afgelopen jaren heb ik regelmatig gedacht dat het jammer was dat ik 10 jaar geleden geen appartement in Rotterdam gekocht had.

Vastgoed is gedoe

Mijn partner is geen fan van vastgoed. Bezit is lastig vindt hij en daarbij krijg je ook te maken met huurders. Voor onze recreatiewoning hebben we alles uitbesteed. De in aanbouw zijnde maisonnette verhuren we aan onze zoon. We zullen goede afspraken maken, maar het blijft toch anders dan met een vreemde. Ik ben mij aan het verdiepen in investeren in vastgoed en aan het bekijken hoe je dat kan regelen zonder veel gedoe. Net als bij de recreatiewoning kan er in de particuliere verhuur heel veel uitbesteed worden.

Amerikaanse websites

Op de site BiggerPockets.com en CoachCarson.com is heel veel informatie te vinden. Niet alles werkt in Amerika op de manier zoals bij ons. Belastingen, hypotheken en het vinden van de huizen gaat daar op een andere manier. Maar over vastgoed valt heel veel meer te leren. Ga je voor de huuropbrengsten of voor het maken van winst bij de verkoop. Wat is je strategie en wat voor huizen passen daar in? Hoe ga je het financieren, maak je hierbij gebruik van anderen? Wat voor aflossingsstrategie ga je toepassen? Hoe kom je aan huurders, wat moet je contractueel allemaal vastleggen? Beleggen in en het exploiteren van vastgoed is een breed vakgebied waarin heel veel variaties mogelijk zijn. Deze websites nemen mij mee in de wondere wereld van het vastgoed.

Iedereen gaat door

Mezelf verdiepen in het vakgebied van vastgoed zorgt voor een goed gevoel. Ik ben mij aan het voorbereiden op nieuwe mogelijkheden. Jammer dat dit getriggerd wordt vanuit angst. De wereld ligt aan mijn voeten en ik kan alles kiezen wat ik wil. Op mijn lijstje staat bovenaan lucht krijgen in mijn denken. Volgens mijn partner is juist het denken in lijstjes en het idee dat altijd alles afgerond kan en moet worden het probleem. Alles is zoals het is, sommige zaken blijven terugkomen en er hoeven geen lijstjes meer afgewerkt te worden. Als ik echt los kan komen van mijn lijstjes, dan zal ik pas rust gaan ervaren. Mijn angst is of ik dan niet van alles ga missen. Gaat mijn leven dan niet aan mij voorbij? Zolang ik deze vicieuze cirkel niet kan doorbreken kom ik er nooit achter. Niet meer in de ratrace, niet meer in quarantaine, maar toch nog steeds gevangen. Hoogste tijd om hard te gaan werken in een klushuis om mijn gedachten te verzetten.